Ustekinumab jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w chorobie Leśniowskiego-Crohna ad 9

Odsetek pacjentów, u których poziom kałochronektyny pozostał na poziomie 250 mg na kilogram lub mniej, był również znacząco wyższy w obu grupach ustekinumabu niż w grupie placebo w tygodniu 44, chociaż znaczenie było nominalne (ryc. S8 w dodatku uzupełniającym). Bezpieczeństwo
Tabela 2. Tabela 2. Zdarzenia niepożądane do 8 tygodnia w UNITI-1 i UNITI-2 oraz do 44. tygodnia w IM-UNITI.W UNITI-1, częstość zdarzeń niepożądanych w grupach otrzymujących 130 mg ustekinumabu, 6 mg ustekinumab na kilogram, a placebo odpowiednio 64,6%, 65,9% i 64,9%. Odsetki pacjentów w tych grupach z ciężkim zdarzeniem niepożądanym wynosiły odpowiednio 4,9%, 7,2% i 6,1% (Tabela 2). W badaniu UNITI-2 odpowiednie częstości zdarzeń niepożądanych wynosiły 50,0%, 55,6% i 54,3%, a odpowiadające częstości występowania poważnych zdarzeń niepożądanych wynosiły 4,7%, 2,9% i 5,8%. Częstość zdarzeń niepożądanych występujących w ciągu godziny po infuzji ustekinumabu była podobna w obu grupach otrzymujących obie dawki w badaniu UNITI-1 i UNITI-2. W 44. tygodniu IM-UNITI odsetek pacjentów w pierwotnej populacji z co najmniej jednym zdarzeniem niepożądanym w grupach otrzymujących 90 mg ustekinumabu co 8 tygodni, 90 mg ustekinumabu co 12 tygodni i placebo wynosił 81,7%, 80,3% i 83,5%, odpowiednio. Procent pacjentów z poważnym zdarzeniem niepożądanym wyniósł odpowiednio 9,9%, 12,1% i 15,0%. Poważna infekcja rozwinęła się u 13 pacjentów we wszystkich trzech grupach badawczych, występowała z częstością 2,3% w grupie otrzymującej ustekinumab co 8 tygodni, 5,3% w grupie otrzymującej ustekinumab co 12 tygodni i 2,3% w grupie placebo.
Jeden pacjent, w grupie otrzymującej 6 mg ustekinumabu na kilogram w badaniu UNITI-1, posiadał wcześniejszą gammapatię monoklonalną i nie kontynuował badania podtrzymującego. Pacjent otrzymał diagnozę szpiczaka mnogiego po 20-tygodniowym okresie obserwacji bezpieczeństwa. W badaniu UNITI-2 rak podstawnokomórkowy rozwinął się u jednego pacjenta otrzymującego placebo.
Było dwóch pacjentów z rakiem podstawnokomórkowym w pierwotnej (randomizowanej) populacji IM-UNITI, jeden w grupie placebo i jeden w grupie otrzymującej 90 mg ustekinumabu co 8 tygodni. Wśród pacjentów, którzy nie byli w populacji pierwotnej, wystąpiło sześć nieczerniakowych raków skóry: rak podstawnokomórkowy u jednego pacjenta, któremu przydzielono ustekinumab co 8 tygodni, dwa raki płaskonabłonkowe u jednego pacjenta otrzymujące 90 mg ustekinumabu podskórnie w tygodniu 0 badanie podtrzymujące (leczenie przerwano przed kolejną dawką) oraz dwa raki podstawnokomórkowe i jeden rak płaskonabłonkowy u pacjenta, który nie otrzymał ustekinumabu. (Pacjent otrzymał odpowiedź na dożylne placebo, aw badaniu IM-UNITI przydzielono leczenie podtrzymujące z użyciem placebo). Spośród pięciu pacjentów z rakiem skóry, który nie był obarczony wiremią, którzy zostali przydzieleni do przyjmowania ustekinumabu lub placebo, trzej obecnie stosowali lub stosowali wcześniej środki immunosupresyjne. U jednego pacjenta przypisanego do przyjmowania ustekinumabu co 12 tygodni, przerzutowy gruczolakorak rozwinął się w jelicie cienkim, a guz rakowiaka stwierdzono przypadkowo w usuniętym jelicie.
Podczas roku terapii nie odnotowano zgonów lub przypadków odwracalnego zespołu tylnej leukoencefalopatii
[patrz też: gabinet logopedyczny kraków, borówki a karmienie piersią, psychoterapia krakow ]

Powiązane tematy z artykułem: borówki a karmienie piersią gabinet logopedyczny kraków psychoterapia krakow