Ustekinumab jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w chorobie Leśniowskiego-Crohna ad 5

Te drugorzędne punkty końcowe nie zostały skorygowane pod względem wielokrotności. Stwierdzenia istotności dla tych drugorzędnych punktów końcowych są oparte na nominalnych wartościach P i powinny być interpretowane ostrożnie. Ciągłe punkty końcowe analizowano za pomocą analizy kowariancji w normalnych punktach van der Waerdena. Dychotomiczne punkty końcowe analizowano za pomocą testu chi-kwadrat Cochrana-Mantela-Haenszela. Reguły niepowodzenia leczenia i brakujące dane zostały również zastosowane dla drugorzędowych punktów końcowych. W przypadku ciągłych punktów końcowych, wartości bazowe (od 0 tygodnia indukcji) przypisano od czasu niepowodzenia leczenia, a ostatnia dostępna obserwacja została przeniesiona na brakujące dane. W przypadku dychotomicznych punktów końcowych zastosowano zasady niepowodzenia leczenia i brakujące dane, które zostały określone dla pierwotnego punktu końcowego.
Aby ocenić spójność efektu leczenia, przeprowadziliśmy wstępne analizy podgrup. Wyniki analizy podgrup pierwotnego punktu końcowego dla każdej próby i dla pierwszego głównego drugorzędowego punktu końcowego remisji w 8 tygodniu UNITI-1 i UNITI-2 można znaleźć na ryc. S1 i S2 w dodatkowym dodatku.
W próbach indukcyjnych obliczenia dotyczące wielkości i mocy próby oparto na porównaniu grupy otrzymującej 6 mg ustekinumabu na kilogram i grupę placebo. Wyliczyliśmy, że 675 pacjentów (225 pacjentów na leczenie) w badaniu UNITI-1 i 600 pacjentów (200 pacjentów na leczenie) w badaniu UNITI-2 dostarczyłoby moc ponad 90% przy dwustronnym poziomie istotności 0,05 w celu wykrycia następujących objawów: : różnica między grupami w wysokości 15 punktów procentowych w badaniu UNITI-1, przy założeniu, że wskaźnik odpowiedzi wynosi 25% dla placebo i 40% dla 6 mg ustekinumabu na kilogram w tygodniu 6 (na podstawie danych z badania fazy 2b2), oraz różnica między grupami wynosząca 17 punktów procentowych w badaniu UNITI-2, przy założeniu, że wskaźnik odpowiedzi wynosi 33% dla placebo i 50% dla 6 mg ustekinumabu na kilogram w 6 tygodniu (na podstawie danych z badania fazy 2a15). W badaniu podtrzymującym obliczenia dotyczące wielkości i mocy próby zostały wykonane przy założonych współczynnikach remisji w 44. tygodniu 15% dla grupy placebo i 35% dla grupy otrzymującej 90 mg ustekinumabu co 8 tygodni, przy czym 100 pacjentów na grupę leczoną dawało 90 % mocy i z dwustronnym poziomem istotności 0,05.
Analizy skuteczności przeprowadzono zgodnie z zasadą zamiaru leczenia. Analizy bezpieczeństwa przeprowadzono dla wszystkich pacjentów, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę badanego czynnika, i przeprowadzono analizy farmakokinetyczne dla osób otrzymujących ustekinumab.
Wyniki
Pacjenci
W badaniu UNITI-1 i UNITI-2 przeprowadzono randomizację odpowiednio 741 i 628 pacjentów. Odsetki pacjentów, którzy przedwcześnie przerwali badanie, były niskie w obu badaniach (ryc. S3 w dodatku uzupełniającym). Łącznie do IM-UNITI włączono 1281 pacjentów, z czego 397 pacjentów w populacji pierwotnej i 884 pacjentów w populacji, która nie uległa randomizacji. Nieliczni pacjenci poddani randomizacji przerwali badanie przed 44. tygodniem (ryc. S4 w dodatkowym dodatku).
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka wyjściowa populacji badania.W obu badaniach indukcyjnych oraz w badaniu podtrzymującym, parametry wyjściowe i charakterystyka choroby były podobne w grupach (tabela i tabela S1 w dodatkowym dodatku)
[więcej w: psycholog sportu, diagnoza autyzmu, psychologia pracy ]

Powiązane tematy z artykułem: diagnoza autyzmu psycholog sportu psychologia pracy