Tasowanie w kierunku parytetu – Podnoszenie opieki nad zdrowiem psychicznym pod parasolem

Przez pół wieku rzecznicy i reformatorzy dążyli do tego, aby choroby psychiczne były traktowane w taki sam sposób, jak wszystkie inne choroby. Osiągnięto znaczny postęp, a dzisiaj leczenie zaburzeń psychicznych jest coraz częściej częścią głównego nurtu medycznego. Ale niektóre rażące wyjątki pozostają. Jednym z najbardziej widocznych i niepokojących objawów kontynuowania nierównego traktowania warunków zdrowia psychicznego jest struktura umów ubezpieczenia zdrowotnego. W przypadku choroby psychicznej większość prywatnych umów ubezpieczenia zdrowotnego nakłada specjalne ograniczenia na wysokość leczenia, za które będą płacić. Federalny program Medicare i wiele prywatnych ubezpieczycieli nakłada znacznie większy podział kosztów na leczenie psychiatryczne niż na leczenie fizyczne. Ciągłe apele o parytet – równe ubezpieczenie psychiczne i inne schorzenia – starają się naprawić tę nierówność. Ta sesja Kongresu po raz pierwszy oznacza, że obie izby Kongresu przyjęły przepisy wymagające równości. Ostatniej jesieni senat jednogłośnie przyjął ustawę o parytecie zdrowia psychicznego (S. 558), aw marcu Izba podążyła za nią, uchwalając ustawę Paul Wellstone Mental Health and Addiction Equity Act (HR 1424). Różnice w języku obu ustaw nie doprowadziły jednak do zawieszenia prawodawstwa, a ostateczne uregulowanie pozostaje niepewne.
Różnica między rachunkami Senatu i Domu, która powoduje obecny impas, wiąże się z definicją choroby psychicznej. Ustawa senacka milczy w tej sprawie, co oznacza, że ubezpieczyciele mogliby sami zdefiniować zestaw warunków objętych ochroną. Ustawa House wyraźnie określa warunki objęte prawem jako wszystkie zaburzenia psychiczne lub związane z substancją, które pojawiają się w Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM).
Aby umieścić to rozróżnienie w kontekście, warto zastanowić się, w jaki sposób plany zdrowotne definiują zbiór warunków innych niż psychiczne, które obejmują. Większość planów ubezpieczeń zdrowotnych jest zgodna ze strategią Senatu – nie określają formalnie warunków medycznych, których opieką się zajmują. Zakres ubezpieczenia jest raczej regulowany zasadą, że usługi są konieczne z medycznego punktu widzenia . Termin ten, który nie zawsze jest zdefiniowany, odnosi się ogólnie do opieki, która jest przyjętą praktyką medyczną lub standardami opieki społecznej; nie dla wygody pacjenta lub usługodawcy; nie eksperymentalne ani badawcze; i odpowiednie i skuteczne. 1 Ubezpieczyciele nie zawsze wymagają, aby zestaw objawów spełniał kryteria określone przez oficjalną kategoryzację chorób – takich jak Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób (ICD) – jeśli mają płacić za świadczenie w ramach standard medyczno-koniecznościowy. Odwrotnie, plany nie są zobowiązane – ani też – płacić za traktowanie wszystkich warunków zawartych w ICD. Mogą one zaprzeczyć pokryciu z powodu oceny, że stan nie poprawi się podczas leczenia lub ponieważ rozważane leczenie nie jest właściwe lub skuteczne lub jest eksperymentalne.
Podobnie jak ICD, DSM ma na celu klasyfikację chorób i wzorców symptomów – w tym przypadku chorób i symptomów chorób psychicznych – aby można je było zmierzyć i studiować we wspólnym języku
[przypisy: Psycholog Wrocław, promocja zdrowia w pracy, psychoterapeuta warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: promocja zdrowia w pracy Psycholog Wrocław psychoterapeuta warszawa