Kazda z powyzszych zyl jest zaopatrzona w okreslona ilosc zastawek zylnych, zapewniajacych prawidlowy kierunek krwi.

Każda z powyższych żył jest zaopatrzona w określoną ilość zastawek żylnych, zapewniających prawidłowy kierunek krwi. Układ żyły czczej tylnej. Żyła czcza tylna (v. cara post. ) odprowadza krew z kończyn tylnych oraz z jamy brzusznej. Read more „Kazda z powyzszych zyl jest zaopatrzona w okreslona ilosc zastawek zylnych, zapewniajacych prawidlowy kierunek krwi.”

W ten sposób tworzy sie mechanizm ssacy, umozliwiajacy odplyw krwi z zz

Ze względu na to, że odcinki końcowe obu żż. czczych znajdują się w obrębie klatki piersiowej podlegają one wpływowi ciśnienia ujemnego, powstającego tam w czasie ruchów. wdechowych. W ten sposób tworzy się mechanizm ssący, umożliwiający odpływ krwi z żż. czczych do serca, wykazujących w swym wnętrzu znaczne zwolnienie szybkości przepływu nurtu krwi. Read more „W ten sposób tworzy sie mechanizm ssacy, umozliwiajacy odplyw krwi z zz”

Przestrzeniami chlonnymi nazywamy róznego rodzaju i wielkosci szczelinowate zbiorniki, z których splywa chlonka do naczyn chlonnych.

Przestrzeniami chłonnymi nazywamy różnego rodzaju i wielkości szczelinowate zbiorniki, z których spływa chłonka do naczyń chłonnych. Rozróżnia się następujące typy wymienionych przestrzeni. a) – Przestrzenie międzykomórkowe (iruerstitia intercellularia. ), występujące głównie w sąsiedztwie naczyń krwionośnych (spatia perirascularia), stanowią rzeczywiste środowisko wewnętrzne, w którym są zanurzone komórki, pobierające z niego pokarm, a wzamian wydalające doń produkty przemiany materii. Te przestrzenie międzykomórkowe odgrywają szczególną rolę w tkankach pozbawionych naczyń krwionośnych. Read more „Przestrzeniami chlonnymi nazywamy róznego rodzaju i wielkosci szczelinowate zbiorniki, z których splywa chlonka do naczyn chlonnych.”

U osobników mlodych gruczoly chlonne sa stosunkowo wieksze anizeli w stanie doroslym

Naogół da się powiedzieć, że największe gruczoły chłonne występują u Boridae, a najmniejsze u Equidae, przy czym stosunki ilościowe przedstawiają się wprost odwrotnie. U osobników młodych gruczoły chłonne są stosunkowo większe aniżeli w stanie dorosłym. Większość gruczołów waha się w szerokich granicach od 2 mm do 200 mm (), przy czym górne granice są charakterystyczne dla Bovidae. Podajemy tutaj wykaz najważniejszych – gruczołów chłonnych rejonowych, spotykanych u większości ssaków. Gruczoły chłonne przyusznicze (lymphoglandulae subparotideae) są w zmiennej liczbie umieszczone pod przyusznicą. Read more „U osobników mlodych gruczoly chlonne sa stosunkowo wieksze anizeli w stanie doroslym”

Pertuzumab z trastuzumabem i docetaksel w leczeniu przerzutowego raka piersi AD 2

Badanie przeprowadzono w pełnej zgodzie z wytycznymi Dobrej Praktyki Klinicznej i Deklaracją Helsińską. Pisemną świadomą zgodę uzyskano od każdego uczestnika. Zatwierdzenie protokołu i wszelkich modyfikacji uzyskano od niezależnego komitetu etyki dla każdej uczestniczącej strony. Pacjenci zostali losowo przydzieleni, w stosunku 1: 1, do otrzymywania placebo plus trastuzumab (Herceptin, F. Read more „Pertuzumab z trastuzumabem i docetaksel w leczeniu przerzutowego raka piersi AD 2”

Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile ad 7

Dane od uczestników, którzy nie mieli wstępnego klinicznego wyleczenia, zostały poddane prawidłowemu ocenzurowaniu w dniu (dzień infuzji). Dane od uczestników, którzy ukończyli 12-tygodniowy okres badania bez udokumentowanej nawracającej infekcji, zostały poddane cenzurze w dniu ostatniego ukończonego liczenia stolca. W przypadku uczestników, którzy przerwali leczenie przed nawracającą infekcją, czas do zdarzenia został uznany za prawidłowo wyceniony w dniu ostatniego zapisu stolca. Wstawka pokazuje te same dane na rozszerzonej osi y. Rozkład czasu na nawracające zakażenie według grupy badanej przedstawiono na rycinie 2. Read more „Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile ad 7”

Ustekinumab jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w chorobie Leśniowskiego-Crohna ad

Wszystkie badania przeprowadzono metodą podwójnie ślepej próby z kontrolą placebo w okresie od lipca 2011 r. Do czerwca 2015 r. Instytucjonalna rada przeglądowa w każdej uczestniczącej instytucji zatwierdziła protokoły (dostępne w pełnym tekście niniejszego artykułu), a wszyscy pacjenci przekazali pisemne informacje zgoda. Wszystkie trzy próby przeprowadzono zgodnie z protokołami i planami analizy statystycznej (dostępne z protokołami). Komitet sterujący złożony z naukowców i naukowców Janssena zaprojektował próby. Read more „Ustekinumab jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w chorobie Leśniowskiego-Crohna ad”

Ustekinumab jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w chorobie Leśniowskiego-Crohna ad 9

Odsetek pacjentów, u których poziom kałochronektyny pozostał na poziomie 250 mg na kilogram lub mniej, był również znacząco wyższy w obu grupach ustekinumabu niż w grupie placebo w tygodniu 44, chociaż znaczenie było nominalne (ryc. S8 w dodatku uzupełniającym). Bezpieczeństwo
Tabela 2. Tabela 2. Zdarzenia niepożądane do 8 tygodnia w UNITI-1 i UNITI-2 oraz do 44. Read more „Ustekinumab jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w chorobie Leśniowskiego-Crohna ad 9”

Ustekinumab jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w chorobie Leśniowskiego-Crohna ad 7

Różnice między dwiema grupami ustekinumabu i grupą placebo w zakresie odpowiedzi i remisji podczas pozostałych wizyt w badaniu (tj. Odpowiedź w tygodniu 3, remisja w 3 i 6 tygodniu, spadek od wartości wyjściowej w skali CDAI .70 punktów w tygodniu 8 i zmiana wyniku CDAI) były nominalnie istotne, z wyjątkiem remisji w tygodniu 3 dla grupy w obu próbach, które otrzymywały 130 mg ustekinumabu (Figura 1A i 1B oraz Fig. Rycina 2. Rycina 2. Zmiana od linii podstawowej w poziomach białka C-reaktywnego i kałowej substancji czynnej podczas indukcji.Panel A pokazuje medianę zmian poziomów białka C-reaktywnego podczas prób indukcyjnych, a panel B pokazuje medianę zmiany poziomów kalprotektyny w kale po 6. Read more „Ustekinumab jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w chorobie Leśniowskiego-Crohna ad 7”