Okres wylegania anafilaksji

Okres wylęgania anafilaksji Anafilaksja po wprowadzeniu antygenu występuje nie od razu, lecz dopiero po pewnym czasie, to znaczy, że istnieje jakby pewien okres jej wylęgania. Można więc przyjąć, że w czasie, kiedy nie mamy jeszcze uczulenia ustroju, wytwarzają się przeciwciała przeciwko swoistemu antygenowi białkowemu. Okres wylęgania się uczulenia świadczy o tym, że cały proces anafilaksji związany jest z wytwarzaniem się przeciwciał. Początek uczulenia występuje bowiem jako reguła w 7-9 dniu po zastosowaniu pierwszej dawki antygenu, a nawet później; największe. zaś uczulenie występuje dopiero po 2-3 tygodniach. Read more „Okres wylegania anafilaksji”

Jezeli do probówki zawierajacej normalna surowice dodamy antygenu

Jeżeli do probówki zawierającej normalną surowicę dodamy antygenu, to nie zauważymy w niej żadnych zmian. Jeżeli natomiast dodamy antygenu do surowicy pobranej od zwierzęcia poprzednio uczulonego na ten antygen, to wystąpi strącenie w niej białek. Doświadczenie to stwierdza, że w surowicy uczulone) istnieją przeciwciała na określony antygen, których przed tym nie było, czyli wytworzyły się one w okresie wylęgania się anafilaksji. Długość czasu trwania uczulenia, czyli anafilaksji czynnej jest różna u różnych zwierząt. U świnki morskiej np. Read more „Jezeli do probówki zawierajacej normalna surowice dodamy antygenu”

przechodzenie drobnych tetniczek

W tych punktach ciała, w których może łatwo zachodzić ochłodzenie, a więc np. w opuszkach palców, w płytce nosowo wargowej oraz w ogonie, stwierdzamy przechodzenie drobnych tętniczek w naczynia żylne bezpośrednio, bez współudziału sieci włoskowatej. Długość naczynia włoskowatego wynosi 0,5 – 1 mm, a j go średnica 8 – 10 Dzięki działalności pericytów średnica naczyń włoskowatych podlega ustawicznym zmianom, zarówno in plus, jak i in minus. Stwierdzono, że opór, jaki napotyka poruszająca się ciecz w tak drobnych naczyniach, zależy od długości naczynia , od lepkości cieczy , a zwłaszcza od średnicy naczynia, mierzonego promieniem w potędze czwartej. Z powyższego wzoru wynika jasno, że nawet niezmiernie mała różnica w średnicy naczynia wpływa nader silnie na wielkość napotykanego oporu. Read more „przechodzenie drobnych tetniczek”

Pertuzumab z trastuzumabem i docetaksel w leczeniu przerzutowego raka piersi AD 4

W przypadku przerwania chemioterapii z powodu działania toksycznego, terapię przeciwciałem kontynuowano do czasu progresji choroby, rozwoju niedopuszczalnych efektów toksycznych lub wycofania zgody. Wszystkie leki podano dożylnie. Oceny
Rutynowe oceny nowotworów, w oparciu o RECIST, były przeprowadzane co 9 tygodni przez badacza i personel niezależnego ośrodka oceny; oceny te były wykonywane do czasu niezależnie ocenianej progresji choroby lub zgonu. Decyzje dotyczące leczenia zostały podjęte przez badacza, wyłącznie na podstawie oceny progresji choroby przez badacza. Read more „Pertuzumab z trastuzumabem i docetaksel w leczeniu przerzutowego raka piersi AD 4”

Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile ad 8

Porównując uczestników ze względu na status hospitalizacji, antybiotykoterapię standardową oraz region geograficzny, różnice w częstości nawrotów infekcji były spójne z tymi obserwowanymi ogólnie (ryc. 3). W szczególności wybór standardowego antybiotyku (metronidazol, wankomycyna lub fidaksomycyna) nie wywierał zauważalnego wpływu na skuteczność bezlotoksumabu (patrz Dodatek dodatkowy). Trwałe wyleczenie i nawrót biegunki
W MODIFY I, trwałe leczenie zostało osiągnięte u 60% uczestników (232 z 386) w grupie bezlotoksumabu iu 59% uczestników (225 z 383) w grupie actoxumab-bezlotoksumab, w porównaniu z 55% uczestników (218 z 395) w grupie placebo (różnica między bezlotoksumabem i placebo, 4,8 punktu procentowego, 95% CI, -2,1 do 11,7, różnica między actoxumab-bezlotoksumabem i placebo, 3,5 punktu procentowego, 95% CI, -3,5 do 10,4) . W projekcie MODIFY II długotrwałe wyleczenie uzyskano u 67% (264 z 395) pacjentów otrzymujących bezotoksoksab iu 57% (224 z 390) pacjentów otrzymujących Actoxumab-bezlotoksumab, w porównaniu z 52% (197 z 378) pacjentów otrzymujących placebo (różnica pomiędzy bezlotoksumab i placebo, 14,6 punktów procentowych, 95% CI, 7,7 do 21,4, P <0,001, różnica między actoxumab-bezlotoksumabem i placebo, 5,2 punktów procentowych, 95% CI, -1,8 do 12,2). Read more „Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile ad 8”

Rozszerzona profilaktyka przeciwretrowirusowa w celu zmniejszenia przenoszenia wirusa HIV-1 z mleka matki

Pilnie potrzebne są skuteczne strategie, aby ograniczyć przenoszenie wirusa niedoboru odporności typu (HIV-1) z matki na dziecko poprzez karmienie piersią w warunkach ograniczonej dostępności zasobów. Metody
Kobiety zakażone HIV-1, które były karmione piersią, zostały zakwalifikowane do randomizowanego badania fazy 3 w Blantyre w Malawi. W momencie narodzin niemowlęta losowo przydzielono do jednego z trzech trybów: podawania pojedynczej dawki newirapiny plus tydzień leczenia zidowudyną (schemat kontrolny) lub schematu kontrolnego z codzienną rozszerzoną profilaktyką z newirapiną (przedłużona newirapina) lub z newirapiną i zydowudyną (wydłużony podwójny profilaktyka) do 14 tygodnia życia. Korzystając z analiz Kaplana-Meiera, ocenialiśmy ryzyko zakażenia HIV-1 u niemowląt, które były ujemne pod względem HIV-1 w badaniu reakcji łańcuchowej polimerazy DNA przy urodzeniu.
Wyniki
Spośród 3016 niemowląt w badaniu grupa kontrolna miała stale wyższe wskaźniki zakażenia HIV-1 od wieku 6 tygodni do 18 miesięcy. Read more „Rozszerzona profilaktyka przeciwretrowirusowa w celu zmniejszenia przenoszenia wirusa HIV-1 z mleka matki”

Nieinwazyjna wentylacja w ostrym kardiogennym obrzęku płuc ad 7

Jednak w poszczególnych badaniach stosowano małe grupy terapeutyczne, które mieściły się w zakresie od 9 do 65 pacjentów, z odsetkiem rekrutacji wynoszącym jedynie 10 do 30% (w porównaniu z 62% pacjentów przydzielonych do leczenia w badaniu 3CPO). W metaanalizach łączna liczba zdarzeń końcowych była poniżej zalecanego progu 200,25, co ogranicza możliwość generalizacji wyników. Istnieją obawy dotyczące zgłaszania, publikowania i stronniczości w rekrutacji w poszczególnych opublikowanych badaniach, które zostaną uzupełnione analizami zbiorczymi. Rozbieżność między wynikami naszej dużej, randomizowanej, kontrolowanej próby i poprzednio zebranymi danymi nie jest unikalna, a ograniczenia metaanaliz zostały dobrze udokumentowane. [26] Wskaźnik umieralności w naszej próbie był wyższy niż wskaźniki odnotowane w danych rejestracyjnych dotyczących pacjentów z ostrą niewydolnością serca (6,7% w badaniu IIHeart Failure Survey II27 i 4% w krajowym rejestrze ostrych niewydolności serca [ADHERE] 28), a nasi uczestnicy byli starsi od pacjentów w tych rejestrach i byli przeważnie płci żeńskiej. Read more „Nieinwazyjna wentylacja w ostrym kardiogennym obrzęku płuc ad 7”

Nieinwazyjna wentylacja w ostrym kardiogennym obrzęku płuc cd

Pacjenci zostali losowo przydzieleni do jednej z trzech terapii w stosunku 1: 1: przy użyciu 24-godzinnej usługi randomizacji telefonicznej. Sekwencja losowania została podzielona na straty według centrum, o zmiennej długości bloku. Interwencja próbna
CPAP i NIPPV były dostarczane przez maskę pełnotwarzową za pomocą respiratora Respironics Synchrony. Dodatkowy tlen dostarczano z szybkością do 15 litrów na minutę przy maksymalnym ułamku zainspirowanego tlenu 0,6 w celu utrzymania obwodowego nasycenia tlenem powyżej 92%. CPAP rozpoczęto na 5 cm wody i zwiększono do maksymalnie 15 cm wody. Read more „Nieinwazyjna wentylacja w ostrym kardiogennym obrzęku płuc cd”

Kontrowersje w leczeniu cukrzycy: aspekty kliniczne i badawcze

Krótko przed wyborem na prezydenta John F. Kennedy napisał: Przyjmijmy kontrowersyjne książki i kontrowersyjnych autorów . Do tego oświadczenia możemy dodać i książki o kontrowersyjnych tematach medycznych , ponieważ książka Kontrowersje w leczeniu cukrzycy pokazuje, że cenna wiedza można uzyskać dzięki studiowaniu kontrowersyjnych tematów z zakresu cukrzycy. Książka jest częścią współczesnej serii Endocrinology z Humana Press, której odbiorcami są endokrynolodzy i badacze. Redaktorzy, Derek LeRoith i Aaron Vinik, stanęli przed trudnym zadaniem: podjęli się zajęcia się klinicznymi i badawczymi aspektami cukrzycy w książce zawierającej mniej niż 400 stron. Read more „Kontrowersje w leczeniu cukrzycy: aspekty kliniczne i badawcze”