Pertuzumab z trastuzumabem i docetaksel w leczeniu przerzutowego raka piersi AD 5

Przy dużej liczbie zgonów szacujemy, że badanie będzie miało 80% mocy do wykrycia 33% poprawy ogólnego czasu przeżycia w grupie pertuzumabu. Analizy dotyczące przeżycia wolnego od progresji, przeżycia całkowitego i odsetka obiektywnych odpowiedzi przeprowadzono w populacji, która miała zamiar leczyć (wszyscy pacjenci poddani randomizacji). Test log-rank, z warstwą według wcześniejszego statusu leczenia i regionu, zastosowano do porównania niezależnie ocenionego przeżycia wolnego od progresji między dwiema grupami. Podejście Kaplana-Meiera zastosowano do oceny mediany niezależnie ocenianej przeżycia wolnego od progresji w każdej grupie. Read more „Pertuzumab z trastuzumabem i docetaksel w leczeniu przerzutowego raka piersi AD 5”

Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile ad 8

Porównując uczestników ze względu na status hospitalizacji, antybiotykoterapię standardową oraz region geograficzny, różnice w częstości nawrotów infekcji były spójne z tymi obserwowanymi ogólnie (ryc. 3). W szczególności wybór standardowego antybiotyku (metronidazol, wankomycyna lub fidaksomycyna) nie wywierał zauważalnego wpływu na skuteczność bezlotoksumabu (patrz Dodatek dodatkowy). Trwałe wyleczenie i nawrót biegunki
W MODIFY I, trwałe leczenie zostało osiągnięte u 60% uczestników (232 z 386) w grupie bezlotoksumabu iu 59% uczestników (225 z 383) w grupie actoxumab-bezlotoksumab, w porównaniu z 55% uczestników (218 z 395) w grupie placebo (różnica między bezlotoksumabem i placebo, 4,8 punktu procentowego, 95% CI, -2,1 do 11,7, różnica między actoxumab-bezlotoksumabem i placebo, 3,5 punktu procentowego, 95% CI, -3,5 do 10,4) . W projekcie MODIFY II długotrwałe wyleczenie uzyskano u 67% (264 z 395) pacjentów otrzymujących bezotoksoksab iu 57% (224 z 390) pacjentów otrzymujących Actoxumab-bezlotoksumab, w porównaniu z 52% (197 z 378) pacjentów otrzymujących placebo (różnica pomiędzy bezlotoksumab i placebo, 14,6 punktów procentowych, 95% CI, 7,7 do 21,4, P <0,001, różnica między actoxumab-bezlotoksumabem i placebo, 5,2 punktów procentowych, 95% CI, -1,8 do 12,2). Read more „Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile ad 8”

Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile ad 6

Wartości P obliczono metodą Miettinena i Nurminena, z warstwowaniem według próby, standardowej terapii i stanu hospitalizacji. W obu badaniach procent uczestników zmodyfikowanej populacji, którzy mieli nawracającą infekcję (ryc. 1) był znacząco niższy w grupie bezlotoksumabu niż w grupie placebo (MODIFIA I: 17% [67 z 386] vs. 28% [109 z 395], skorygowana różnica, -10,1 punktu procentowego, 95% CI, -15,9 do -4,3, P <0,001, MODIFIA II: 16% [62 z 395] vs 26% [97 z 378]; skorygowana różnica, -9.9 punktów procentowych, 95% CI, -15,5 do -4,3, P <0,001) i była znacząco niższa w grupie przyjmującej actoxumab-bezlotoksumab niż w grupie placebo (MODIFIA I: 16% [61 z 383] vs. 28% [109 z 395], skorygowana różnica, -11,6 punktu procentowego, 95% CI, -17,4 do -5,9, MODIFIA II: 15% [58 z 390] vs 26% [97 z 378], skorygowana różnica, – 10,7 punktów procentowych, 95% CI, -16,4 do -5,1, oba P <0,001). Read more „Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile ad 6”

Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile ad 5

Łączenie danych ułatwiło również analizę efektów leczenia u ważnych wstępnie zdefiniowanych podgrup osób, u których występowało wysokie ryzyko nawrotu zakażenia C. difficile lub niekorzystnych wyników związanych z zakażeniem C. difficile. Dodatkowe szczegóły dotyczące metod statystycznych, w tym analiz wrażliwości i podejścia do postępowania z brakującymi danymi, podano w Dodatku uzupełniającym. Wyniki
Badana populacja
Spośród 2655 uczestników, którzy zostali poddani randomizacji w próbach, 2580 (97%) było leczonych, a 2559 (96%) zostało włączonych do zmodyfikowanej populacji zamierzonej (patrz: S2 w Dodatku uzupełniającym). Read more „Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile ad 5”

Rodzinne hipercholesterolemiczne badania przesiewowe w opiece podstawowej ad 7

Zastosowanie wartości obniżonego cholesterolu zidentyfikowało 12 kolejnych dzieci z rodzinnymi mutacjami hipercholesterolemicznymi i wartościami cholesterolu między 95. a 99. percentylem (.1,50 mM) niż w przypadku zastosowania wartości odcięcia wyższego cholesterolu; 8 dzieci miało mutację FH48 (ryc. 2), a 4 miało mutację na podstawie sekwencjonowania DNA (stosując stosunek 2: obserwowany u dzieci z wartościami cholesterolu .1,53 MoM). Zastosowanie wartości granicznej wynoszącej 1,35 MMC również zidentyfikowało 12 kolejnych rodziców, którzy uzyskali pozytywne wyniki badań przesiewowych w kierunku rodzinnej hipercholesterolemii (40 zamiast 28 zidentyfikowanych, gdy zastosowano wartość odcięcia cholesterolu 1,53 mM), z których około połowa miała wyższy poziom cholesterolu niż 272 mg na decylitr (7,03 mmol na litr, patrz tabela S4 w dodatkowym dodatku). Read more „Rodzinne hipercholesterolemiczne badania przesiewowe w opiece podstawowej ad 7”

Rodzinne hipercholesterolemiczne badania przesiewowe w opiece podstawowej ad 6

Całkowity poziom cholesterolu u rodzica z rodzinną mutacją hipercholesterolemiczną wykreślono w porównaniu z tym u rodzica bez rodzinnej mutacji hipercholesterolemicznej. Linia ukośna przedstawia identyczne poziomy w rodzicu z rodzicem bez mutacji. Obecność rodzinnej mutacji hipercholesterolemicznej u rodziców określono na podstawie panelu FH48 lub sekwencjonowania DNA. Aby przeliczyć wartości całkowitego cholesterolu na milimole na litr, pomnóż przez 0,02586. Poziomy cholesterolu u rodziców 32 z 37 dzieci z rodzinną mutacją hipercholesterolemii (dla 5 dzieci, które rodzica albo odmówiło albo były niedostępne do badań) pokazano na rycinie 3. Read more „Rodzinne hipercholesterolemiczne badania przesiewowe w opiece podstawowej ad 6”

Rodzinne hipercholesterolemiczne badania przesiewowe w opiece podstawowej ad 9

Jeśli nie zostanie wykryta żadna rodzinna mutacja hipercholesterolemii, test cholesterolu można powtórzyć około 3 miesiące później lub, jeśli dokumentacja medyczna zostanie oznaczona, może zostać wykonany podczas kolejnej zaplanowanej wizyty uodpornienia. Badanie przesiewowe dzieci podczas rutynowych wizyt uodpornianych, w wieku do 2 lat, pozwala uniknąć osobnej wizyty w klinice i oferuje badania przesiewowe w momencie, gdy rodzice są szczególnie otwarci na zapobieganie chorobom u ich dzieci. Wcześniejsze badania wykazały, że poziom dyskryminacji cholesterolu u osób z rodzinną hipercholesterolemią był najlepszy w wieku od do 9 lat, z sugestią, że może być najlepszy w wieku do 2 lat, a był gorszy w starszym wieku i u noworodków.1 Badania przesiewowe młodszych dzieci identyfikują wcześniej rodziców, co pozwala rodzicom na wcześniejsze rozpoczęcie terapii statynami. Postępy w sekwencjonowaniu DNA obniżyły koszty, co sprawia, że panele SNP (takie jak FH48) są zbędne. W związku z tym ocena przedstawiona na Figurze 4 może być oparta na testach mutacji rodzinnej hipercholesterolemii, które wykorzystują wyłącznie sekwencjonowanie. Read more „Rodzinne hipercholesterolemiczne badania przesiewowe w opiece podstawowej ad 9”

Rodzinny szpiczak

Opisujemy rodzinę z pięcioma przypadkami szpiczaka mnogiego, trzema przypadkami gammapatii monoklonalnej o nieokreślonym znaczeniu (MGUS) i pięcioma przypadkami raka prostaty w dwóch pokoleniach. Przypuszczalny progenitor miał potomstwo z dwiema partnerkami. Potomstwo miało raka prostaty, szpiczaka mnogiego i MGUS.
Wprowadzenie
Szpiczak mnogi stanowi około 10% wszystkich nowotworów hematologicznych i jest najczęstszy u osób w wieku powyżej 65 lat; tylko 2% pacjentów ma mniej niż 40 lat.1-3 Charakterystyczną cechą choroby jest klonalna proliferacja złośliwych komórek plazmatycznych, które wytwarzają białko monoklonalne (białko M) i powodują lityczne zmiany kostne. Szpiczak mnogi może ewoluować z MGUS, ale czynniki, które przyczyniają się do rozwoju MGUS w szpiczaku mnogim, są nieznane4. Read more „Rodzinny szpiczak”

Nieinwazyjna wentylacja w ostrym kardiogennym obrzęku płuc czesc 4

Po 400 pacjentów w grupach CPAP i NIPPV, badanie miało 80% mocy, przy użyciu testu dwustronnego o poziomie istotności 0,05, w celu wykrycia bezwzględnej różnicy około 7% w złożonym punkcie końcowym (18 % vs. 11%) i około 6% umieralności (12% vs. 6%). Dane analizowano zgodnie z zasadą zamiaru leczenia. W pierwotnej analizie porównano wskaźniki 7-dniowej śmiertelności w każdej grupie z zastosowaniem modelu logistyczno-regresyjnego z stopniami swobody dla różnic między trzema leczeniami rozłożonymi na dwa ortogonalne kontrasty standardowej terapii versus terapii nieinwazyjnej (CPAP lub NIPPV ) i CPAP w porównaniu z NIPPV. Read more „Nieinwazyjna wentylacja w ostrym kardiogennym obrzęku płuc czesc 4”

Nieinwazyjna wentylacja w ostrym kardiogennym obrzęku płuc ad

CPAP utrzymuje takie samo wspomaganie ciśnieniem w całym cyklu oddechowym, podczas gdy NIPPV zwiększa ciśnienie w drogach oddechowych bardziej podczas wdechu niż podczas wydechu. W porównaniu z CPAP, NIPPV powoduje większą poprawę oksygenacji i klirensu dwutlenku węgla oraz większe zmniejszenie wysiłku oddechowego u pacjentów z obrzękiem płuc. Badania kliniczne nieinwazyjnej wentylacji u pacjentów z ostrym kardiogennym obrzękiem płuc obejmują serie przypadków i małe, randomizowane, kontrolowane badania kliniczne. Większość osób porównuje CPAP lub NIPPV ze standardową terapią i sugeruje, że wentylacja nieinwazyjna poprawia objawy, zmienne fizjologiczne i częstość wentylacji inwazyjnej.11-14 Ostatnio opublikowane przeglądy systematyczne sugerują zmniejszenie śmiertelności u pacjentów leczonych CPAP.15-18 Porównanie CPAP z NIPPV nie ujawnia znaczącej różnicy między dwiema interwencjami, pomimo postulowanych fizjologicznych zalet NIPPV. Jedna metaanaliza sugeruje zwiększenie częstości występowania ostrego zawału mięśnia sercowego u pacjentów leczonych NIPPV.16
Do tej pory wszystkie randomizowane, kontrolowane próby, które do tej pory były nam znane, były niewielkie, a większość z nich była prowadzona w pojedynczych ośrodkach.15-18 Wystąpiły znaczne różnice w populacjach badań, rodzaj interwencji wentylacyjnej, jednoczesne terapie i punkty końcowe badania. Read more „Nieinwazyjna wentylacja w ostrym kardiogennym obrzęku płuc ad”