Anafilaksja bierna

Anafilaksja bierna Dowodem wytworzenia się przeciwciał na odpowiedni antygen jest, również sprawa biernej anafilaksji. Polega ona na tym, że wprowadzenie zwierzęciu surowicy, krwi pobranej od innego zwierzęcia, które przebyło wstrząs limafilktyczny, wywołuje u zwierzęcia normalnego stan niewrażliwości na ten ant-ygen. Odwrotnie, jeżeli wprowadzimy normalnemu zwierzęciu surowicę zwierzęcia uczulonego, które nie- przebyło wstrząsu to u normalnego zwierza wystąpi uczulenie. Po wprowadzeniu bowiem uczulonej surowicy -można uzyskać wstrząs na drugą dawkę tej surowicy bez konieczności czekania 7-9 dni. Wystarczy już kilka godzin, by druga dawka surowicy wywołała wstrząs. Read more „Anafilaksja bierna”

UKLAD NACZYNIOWY WLOSKOWATY

UKŁAD NACZYNIOWY WŁOSKOWATY B. Układ włoskowaty. Jak już była mowa powyżej, ostatecznym przeznaczeniem i celem układu tętniczego jest utworzenie – sieci włoskowatej (re te capiilare), przenikającej wszystkie tkanki. Niezwykle cienka ścianka – naczyń włoskowatych (rasa, capillaria) jest utworzona przez spłaszczony –śródbłonek (endothelium), na którym widnieją od zewnątrz kurczliwe –komórki Rougeta albo – pericyty, mogące wpływać na wielkość średnicy naczynia, a nawet zupełnie zamykać jego światło. Cienka ścianka naczynia włoskowatego jest miejscem filtracji, osmozy i dyfuzji, jakie ustawicznie się odbywają między krwią i środowiskiem międzykomórkowym tkanek . Read more „UKLAD NACZYNIOWY WLOSKOWATY”

Ogól naczyn chlonnych

Ogół naczyń chłonnych zbiera się wreszcie w dwu wielkich naczyniach, którymi są: – przewód piersiowy oraz –pień chłonny prawy. Przewód piersiowy (ductus thoracicus) jest kolektorem chłonki trzew jamy piersiowej, brzusznej i miednicznej, kończyn tylnych, lewej połowy głowy i szyi i wreszcie kończyny przedniej lewej. Rozpoczyna się on workowatym rozszerzeniem – zbiornikiem chłonnym(cysterna chyli), umieszczonym w okolicy pierwszych kręgów lędźwiowych, na prawo od aorty, między filarami lędźwiowymi przepony. Stąd przewód piersiowy podąża ku przodowi, do wnętrza klatki piersiowej, gdzie układa się po stronie prawej ż. czczej tylnej i wreszcie po dojściu do wpustu klatki piersiowej tworzy łuk, wciskający się między tchawicę i t. Read more „Ogól naczyn chlonnych”

Pertuzumab z trastuzumabem i docetaksel w leczeniu przerzutowego raka piersi AD 8

Częstość neutropenii z gorączką i biegunką stopnia 3 lub gorszego była większa o co najmniej 2 punkty procentowe w grupie leczonej pertuzumabem niż w grupie kontrolnej. Częstość neutropenii z gorączką w stopniu 3 lub wyższym wśród pacjentów z Azji wynosiła 12% w grupie kontrolnej i 26% w grupie pertuzumabu; we wszystkich innych regionach geograficznych częstość występowania wynosiła w obu grupach 10% lub mniej. Dysfunkcja skurczowa lewej komory (każdy stopień) była częściej zgłaszana w grupie kontrolnej niż w grupie leczonej pertuzumabem (8,3% vs. 4,4%). Read more „Pertuzumab z trastuzumabem i docetaksel w leczeniu przerzutowego raka piersi AD 8”

Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile czesc 4

Początkowe leczenie kliniczne (zdefiniowane jako brak biegunki przez 2 kolejne dni po zakończeniu standardowej antybiotykoterapii podawanej przez .16 dni) było punktem rozpoznawczym. Wtórne analizy obejmowały częstość nawracających zakażeń C. difficile w podgrupie uczestników zmodyfikowanej populacji, którzy mieli początkowe leczenie kliniczne, a także w wcześniej określonych podgrupach uczestników z czynnikami ryzyka nawrotu zakażenia C. difficile lub w odniesieniu do działań niepożądanych związanych z zakażeniem C. difficile: w wieku 65 lat lub starszych, 20,21 w wywiadzie z zakażeniem C. Read more „Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile czesc 4”

Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile ad 9

Najczęstsze śmiertelne zdarzenia niepożądane dotyczyły zakażeń i inwazji, które wystąpiły u 11 uczestników (1%) w grupie Actoxumab-bezlotoksumab, 11 uczestników (1%) w grupie bezlotoksumabu, 11 (5%) uczestników grupy Actoxumab i 25 uczestników (3%) w grupie placebo; kolejnym najczęstszym typem śmiertelnego zdarzenia niepożądanego były zaburzenia serca, które wystąpiły odpowiednio u 8 (1%), 14 (2%), 2 (1%) i 12 (2%) uczestników (Tabela S11 w dodatkowym dodatku ). Po leczeniu bezlotokumabem lub actoxumab-bezlotoksumabem nie wykryto żadnych wiążących ani neutralizujących przeciwciał przeciw bezlipoksumabowi (patrz Dodatek Aneks). Dyskusja
Wyniki MODIFY I i MODIFY II, oddzielnie i łącznie, pokazują, że wśród pacjentów otrzymujących antybiotykoterapię standardową w pierwotnej lub nawracającej infekcji C. difficile, bezlotoksumab był związany ze znacznie mniejszą częstością nawracających infekcji niż placebo. Zarówno częstość nawracających infekcji, jak i bezwzględne różnice w częstości nawrotów infekcji wśród badanych grup były zgodne między dwoma badaniami. Read more „Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile ad 9”

Ustekinumab jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w chorobie Leśniowskiego-Crohna ad 8

Skuteczność ustekinumabu była zasadniczo zgodna w dwóch grupach terapeutycznych w obrębie wcześniej określonych podgrup (ryc. S7 w Dodatku uzupełniającym). Odsetek pacjentów, u których nadal występowała odpowiedź w 44. tygodniu był istotnie wyższy w grupach otrzymujących leczenie co 8 tygodni lub co 12 tygodni niż w grupie placebo (odpowiednio: p = 0,02 i p = 0,03) (ryc. 3A). Read more „Ustekinumab jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w chorobie Leśniowskiego-Crohna ad 8”

Ustekinumab jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w chorobie Leśniowskiego-Crohna ad 10

Wystąpiły trzy infekcje oportunistyczne, w tym jeden przypadek zapalenia opon mózgowych listerii u pacjenta w grupie otrzymującej 6 mg ustekinumabu na kilogram, który przyjmował 30 mg prednizonu na dobę (w badaniu UNITI-1) i dwa niepisane przypadki kandydozy przełyku – jeden w pacjent otrzymujący placebo, który przyjmował 40 mg prednizonu na dobę i metotreksat (w badaniu UNITI-2) i jeden pacjent, który nie należał do pierwotnej populacji IM-UNITI, i otrzymywał 90 mg ustekinumabu podskórnie co 8 tygodni. Pantoprazol i infliksymab zostały przepisane w ciągu 2 tygodni przed rozpoznaniem kandydozy. Jeden przypadek aktywnej gruźlicy płuc wystąpił około 10 miesięcy po podaniu dożylnej jednorazowej dawki 130 mg ustekinumabu pacjentowi, któremu przydzielono placebo podczas leczenia podtrzymującego. Nietoksyczny udar, który powstał w wyniku pękniętego tętniaka mózgu, odnotowano u pacjenta, który otrzymał podskórną dawkę 90 mg ustekinumabu w 0 tygodniu badania podtrzymującego.
Farmakokinetyka i immunogenność
W 8 tygodniu UNITI-1 odpowiednie mediana poziomów ustekinumabu w grupach otrzymujących 130 mg ustekinumabu i 6 mg na kilogram wyniosły 2,1 .g na mililitr (przedział między kwartyliami, 1,0 do 3,4) i 6,4 .g na mililitr (przedział międzykwartylowy, Od 3.3 do 9.6). Read more „Ustekinumab jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w chorobie Leśniowskiego-Crohna ad 10”