Na srednice naczyn wloskowatych maja równiez wplyw elektrolity krwi.

Na średnicę naczyń włoskowatych mają również wpływ elektrolity krwi. Stwierdzono, że podczas gdy jony potasu działają podobnie jak acetylocholina, to jony wapnia wywierają wpływ analogiczny do adrenaliny. W związku z poszerzeniem koryta krwi w układzie włoskowatym i ogromnymi w nim oporami, ciśnienie krwi w sieci włoskowatej spada znacznie, jak to wskazuje załączone zestawienie, oparte na badaniach nad człowiekiem (wg H. Reina; 1938). Na spadek ten jednak wpływają głównie opory, powstające w drobnych tętniczkach przed włoskowatych, które będziemy nazywać wprost – tętniczkami (arteriolae). Read more „Na srednice naczyn wloskowatych maja równiez wplyw elektrolity krwi.”

Zastawki zylne

Zastawki żylne (valrulae yenosae). Pod nazwą tą rozumiemy kieszonkowate fałdy śródbłonka, skierowane otworem w kierunku prądu krwi. Tego rodzaju budowa zastawek nie stawia przeszkód prawidłowemu kierunkowi prądu krwi, gdyby jednak krew napotykała na swej drodze na przeszkody i miała dążność do powrotu, to zastawki otwierają się, zamykając szczelnie światło naczynia. Częstym zjawiskiem, cechującym układ żylny, jest dążność jego do tworzenia zespoleń naczyniowych, prowadzących do powstawania. – sieci żylnych. Read more „Zastawki zylne”

naczynia chlonne moga sie kurczyc rytmicznie

Dzięki obecności miocytów, naczynia chłonne mogą się kurczyć rytmicznie, przejawiając ruchomość typu robaczkowatego. Jest to o tyle ważne, że u ssaków układ chłonny jest pozbawiony silników w postaci serc chłonnych , w które obfitują Urodela, a chłonka przemieszcza się w kierunku układu żylnego wskutek skurczów przyległych mięśni. Celem zapobieżenia niewłaściwemu kierunkowi chłonki, wzdłuż naczyń chłonnych są gęsto rozsiane kieszonkowate, parzyste –zastawki chłonne (v alrulae lymphaticae), przypominające zastawki żylne. Na drodze do układu żylnego chłonka, powstała w tkankach, musi ulec filtracji przez – gruczoły chłonne (lymphoglandulae), o których budowie była mowa w innym miejscu . W gruczołach chłonnych chłonka wzbogaca się w limfocyty, a jednocześnie pozbywa się . Read more „naczynia chlonne moga sie kurczyc rytmicznie”

Ewolucja rozgałęzień ujawniona przez sekwencjonowanie Multiregion AD 2

Niejednorodność występująca wewnątrz guzów pierwotnych i związanych z nimi miejsc przerzutów nie została systematycznie scharakteryzowana przez sekwencjonowanie nowej generacji. Zastosowaliśmy sekwencjonowanie exome, analizę aberracji chromosomowych i profilowanie ploidalności DNA w celu zbadania wielu oddzielonych przestrzennie próbek z biopsji pierwotnych raków nerkowokomórkowych i związanych z nimi miejsc przerzutów. Zbadaliśmy fenotypowe konsekwencje genetycznej heterogeniczności w obrębie guza i reprezentację genomowego krajobrazu nowotworu za pomocą pojedynczej próbki z biopsją guza, obecnej podstawy dla większości odkryć biomarkerów i metod spersonalizowanej medycyny. Metody
Rycina 1. Read more „Ewolucja rozgałęzień ujawniona przez sekwencjonowanie Multiregion AD 2”

Radykalna prostatektomia a obserwacja w przypadku miejscowego raka prostaty AD 9

Najczęstszym powikłaniem jest infekcja ran u 4,3% mężczyzn=. Powikłania występujące u ponad 2% mężczyzn obejmowały zakażenie układu moczowego, naprawę chirurgiczną, krwawienie wymagające transfuzji i cewnikowanie dróg moczowych ponad 30 dni po operacji. Po 2 latach od pacjentów zgłaszających nietrzymanie moczu i zaburzenia erekcji, ale nie dysfunkcje jelit, były znacznie częstsze wśród mężczyzn, którzy zostali losowo przydzieleni do radykalnej prostatektomii niż wśród losowo przydzielonych do obserwacji (Tabela 2). Dyskusja
Wśród mężczyzn z klinicznie umiejscowionym rakiem gruczołu krokowego, którzy zostali zdiagnozowani po testach PSA, nasze badanie wykazało, że radykalna prostatektomia nie zmniejszyła umieralności z powodu wszystkich przyczyn ani raka prostaty, w porównaniu z obserwacją, przez co najmniej 12 lat obserwacji. Read more „Radykalna prostatektomia a obserwacja w przypadku miejscowego raka prostaty AD 9”

Cewa rdzeniowa

Cewa rdzeniowa stanowi zaczątek, z którego rozwinie się w przyszłości – mózgowie(encephalon) na przedzie, a –rdzeń kręgowy (medulla spinalis) w tyle. W miejscu oderwania się cewy rdzeniowej od ektodermy powierzchownej część komórek wędruje ha boki cewy, tworząc tam po każdej stronie-listewkę zwojową. Część komórek listewki tworzy na miejscu zawiązki ułożonych odcinkowo – zwojów rdzeniowych, inne zaś wędrują w kierunku brzusznym, pod strunę grzbietową, dając początek zwojom współczulnym podkręgowym i obwodowym i wreszcie część komórek wyróżnicowuje się w postaci zaczątka – istoty rdzennej nadnercza. Powracając do opisu cewy rdzeniowej należy zaznaczyć, że początkowo posiada ona ściany nader cienkie i bardzo obszerne światło, które już obecnie możemy nazwać-przewodem ośrodkowym. Jedyna warstwa komórek cylindrycznych, tworząca ścianę cewy, przekształca się, wskutek licznych podziałów, w nabłonek wielowarstwowy, wywołujący oczywiście zgrubienie ścian i przewężenie światła przewodu ośrodkowego. Read more „Cewa rdzeniowa”

Pertuzumab z trastuzumabem i docetaksel w leczeniu przerzutowego raka piersi AD 3

Stan HER2-pozytywny potwierdzono centralnie, za pomocą immunohistochemii (z 3+ wskazującym status pozytywny) lub fluorescencyjnej hybrydyzacji in situ (ze współczynnikiem amplifikacji .2,0 oznaczającym status pozytywny) . Pacjenci kwalifikowali się, niezależnie od tego, czy mieli mierzalną chorobę czy chorobę nie-mierzalną. Stan receptora hormonalnego guza określono miejscowo. Dodatkowe kryteria kwalifikacyjne to wiek 18 lat lub starszy, frakcja wyrzutowa lewej komory w wysokości 50% lub więcej na początku badania (określona za pomocą echokardiografii lub skanowanie bramek wielokrotnych bramkowanych) oraz Stan wydajności grup wschodni Cooperative Oncology (ECOG) 22 0 lub (przy czym 0 wskazuje, że pacjent jest w pełni aktywny i jest w stanie wykonywać wszystkie czynności z predisease bez ograniczeń i wskazuje, że pacjent jest ograniczony fizycznie, ale jest ambulatoryjny i może wykonywać pracę o charakterze lekkim lub siedzącym). Read more „Pertuzumab z trastuzumabem i docetaksel w leczeniu przerzutowego raka piersi AD 3”