Ogól naczyn chlonnych

Ogół naczyń chłonnych zbiera się wreszcie w dwu wielkich naczyniach, którymi są: – przewód piersiowy oraz –pień chłonny prawy. Przewód piersiowy (ductus thoracicus) jest kolektorem chłonki trzew jamy piersiowej, brzusznej i miednicznej, kończyn tylnych, lewej połowy głowy i szyi i wreszcie kończyny przedniej lewej. Rozpoczyna się on workowatym rozszerzeniem – zbiornikiem chłonnym(cysterna chyli), umieszczonym w okolicy pierwszych kręgów lędźwiowych, na prawo od aorty, między filarami lędźwiowymi przepony. Stąd przewód piersiowy podąża ku przodowi, do wnętrza klatki piersiowej, gdzie układa się po stronie prawej ż. czczej tylnej i wreszcie po dojściu do wpustu klatki piersiowej tworzy łuk, wciskający się między tchawicę i t. Read more „Ogól naczyn chlonnych”

Ewolucja rozgałęzień ujawniona przez sekwencjonowanie Multiregion AD 2

Niejednorodność występująca wewnątrz guzów pierwotnych i związanych z nimi miejsc przerzutów nie została systematycznie scharakteryzowana przez sekwencjonowanie nowej generacji. Zastosowaliśmy sekwencjonowanie exome, analizę aberracji chromosomowych i profilowanie ploidalności DNA w celu zbadania wielu oddzielonych przestrzennie próbek z biopsji pierwotnych raków nerkowokomórkowych i związanych z nimi miejsc przerzutów. Zbadaliśmy fenotypowe konsekwencje genetycznej heterogeniczności w obrębie guza i reprezentację genomowego krajobrazu nowotworu za pomocą pojedynczej próbki z biopsją guza, obecnej podstawy dla większości odkryć biomarkerów i metod spersonalizowanej medycyny. Metody
Rycina 1. Read more „Ewolucja rozgałęzień ujawniona przez sekwencjonowanie Multiregion AD 2”

Ewolucja rozgałęzień ujawniona przez sekwencjonowanie Multiregion AD 7

Regiony zawierające mTOR typu dzikiego nie miały barwienia fosfo-S6 i fosfo-4EBP w komórkach nowotworowych. Panel B pokazuje immunoblotting komórek Caki1 (pochodzących z ludzkiego raka nerkowokomórkowego), które przejściowo transfekowano samym wektorem z białkiem zielonej fluorescencji (GFP), GFP-mTOR (typ dziki) lub GFP-mTOR (L2431P) z i bez głodu w surowicy. Panel C pokazuje hierarchiczne grupowanie próbek na podstawie genów sygnatur prognostycznych dwóch podgrup molekularnych: jasnych komórek A (ccA), które wskazują dobre rokowanie, oraz jasnych komórek B (ccB), co wskazuje na złe prognozy. Miejsca przerzutowe (M2a i M2b) i miejsce R4 pierwotnego nowotworu segregowały się razem, wzbogacone o geny w podgrupie z czystych komórek A, w przeciwieństwie do pozostałych regionów nowotworowych, które zostały wzbogacone w podgrupę z czystych komórek B, pokazując ten gen. Read more „Ewolucja rozgałęzień ujawniona przez sekwencjonowanie Multiregion AD 7”

Ewolucja rozgałęzień ujawniona przez sekwencjonowanie Multiregion AD 10

Spośród wszystkich mutacji somatycznych stwierdzonych w sekwencjonowaniu wieloregionowym, 63 do 69% było heterogenicznych, a zatem nie wykrywalnych w każdym zsekwencjonowanym regionie. We wszystkich guzach stwierdzono heterogenne wzorce nierównowagi alleli, a heterogenność ploidów stwierdzono w dwóch nowotworach. Dlatego odkryliśmy, że pojedynczy egzemplarz z biopsją guza ujawnia mniejszość genetycznych aberracji (w tym mutacji, nierównowagi alleli i ploidii) obecnych w całym guzie. Próbki z biopsji guza przed leczeniem z Pacjenta miały rozgałęzione profile mutacji, które były niemal identyczne z wykrytymi po ekspozycji na ewerolimus. Read more „Ewolucja rozgałęzień ujawniona przez sekwencjonowanie Multiregion AD 10”