Pertuzumab z trastuzumabem i docetaksel w leczeniu przerzutowego raka piersi AD 9

Zdarzenia niepożądane (każdy stopień) biegunki, wysypki, stanu zapalnego błony śluzowej, neutropenii z gorączką i suchej skóry zgłaszano częściej w grupie leczonej pertuzumabem niż w grupie kontrolnej. Zdarzenia miały głównie stopień 1. lub 2. i występowały w okresie jednoczesnego podawania docetakselu. Read more „Pertuzumab z trastuzumabem i docetaksel w leczeniu przerzutowego raka piersi AD 9”

Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile ad 9

Najczęstsze śmiertelne zdarzenia niepożądane dotyczyły zakażeń i inwazji, które wystąpiły u 11 uczestników (1%) w grupie Actoxumab-bezlotoksumab, 11 uczestników (1%) w grupie bezlotoksumabu, 11 (5%) uczestników grupy Actoxumab i 25 uczestników (3%) w grupie placebo; kolejnym najczęstszym typem śmiertelnego zdarzenia niepożądanego były zaburzenia serca, które wystąpiły odpowiednio u 8 (1%), 14 (2%), 2 (1%) i 12 (2%) uczestników (Tabela S11 w dodatkowym dodatku ). Po leczeniu bezlotokumabem lub actoxumab-bezlotoksumabem nie wykryto żadnych wiążących ani neutralizujących przeciwciał przeciw bezlipoksumabowi (patrz Dodatek Aneks). Dyskusja
Wyniki MODIFY I i MODIFY II, oddzielnie i łącznie, pokazują, że wśród pacjentów otrzymujących antybiotykoterapię standardową w pierwotnej lub nawracającej infekcji C. difficile, bezlotoksumab był związany ze znacznie mniejszą częstością nawracających infekcji niż placebo. Zarówno częstość nawracających infekcji, jak i bezwzględne różnice w częstości nawrotów infekcji wśród badanych grup były zgodne między dwoma badaniami. Read more „Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile ad 9”

Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile ad 10

Wskaźniki zdarzeń niepożądanych były generalnie zgodne z oczekiwaniami, biorąc pod uwagę ciężkość choroby, wyjściowe współistniejące warunki oraz wiek uczestników. Przyczyny, w których stwierdzono większą liczbę zgonów i poważnych zdarzeń niepożądanych w grupie przyjmującej Actoxumab, są niejasne. Stany związane ze śmiercią w tej grupie (w tym sepsa, która występowała u około 25% tych, którzy zginęli) występowały również w innych grupach. Wskaźniki zgonu i ciężkich zdarzeń niepożądanych w grupie przyjmującej actoxumab-bezlotoksumab były podobne do tych w grupie placebo i bezlotoksumabu. Ze względu na zaawansowany wiek i współistniejące schorzenia uczestników, którzy zmarli, nie można było ustalić lub wykluczyć związku przyczynowego między leczeniem Actoxumabem a śmiercią. Read more „Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile ad 10”

Ustekinumab jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w chorobie Leśniowskiego-Crohna ad 11

W badaniu UNITI-2 większość pacjentów nie otrzymała antagonisty TNF, a mediana wyjściowego wyniku CDAI była podobna do tej opisanej w poprzednich badaniach indukcyjnych w populacjach, u których konwencjonalna terapia zakończyła się niepowodzeniem lub wystąpiły niedopuszczalne skutki uboczne.16,17 Pobudliwość wywołano w 8. tygodniu u 20,9% pacjentów otrzymujących schemat 6 mg ustekinumabu na kilogram w badaniu UNITI-1. Wyższe wskaźniki bezwzględnej odpowiedzi i remisji obserwowano w badaniu UNITI-2, prawdopodobnie z powodu mniej uporczywej choroby i stosunkowo krótszego czasu leczenia u pacjentów, u których tylko konwencjonalna terapia zakończyła się niepowodzeniem. Korzyści ze stosowania ustekinumabu w indukowaniu odpowiedzi obserwowano już w 3. tygodniu. Read more „Ustekinumab jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w chorobie Leśniowskiego-Crohna ad 11”