Szybkosc przeplywu krwi u czlowieka

Dzięki tak wielkiemu zwiększeniu koryta prądu krwi w naczyniach włoskowatych w stosunku do układu tętniczego, w sieci włoskowatej gwałtownie opada ciśnienie krwi i zmniejsza się szybkość jej przepływu. Szybkość przepływu krwi u człowieka(wg Malla) Jak wspomniałem, ściana naczynia włoskowatego odznacza się kurczliwością, którą zawdzięcza pericytom, a prawdopodobnie i własnościom śródbłonka. Średnica przekroju naczyń włoskowatych jest regulowana, zarówno przez układ nerwowy, jak i drogą hormonalną. W ogóle da się powiedzieć, że zwężanie średnicy przekroju naczyń włoskowatych; a nawet ich całkowite zamknięcie wywołują gałązki naczyniowe zwężające układu współczulnego (rasoconstrictoresl), adrenalina nadnerczy i wazopressyna płata tylnego przysadki. Wręcz odmiennie, a więc naczyniorozszeraająco działają układ przywspółczulny (vasodiiatatoresl), acetylocholina i histamina. Read more „Szybkosc przeplywu krwi u czlowieka”

UKLAD NACZYNIOWY CHLONNY

UKŁAD NACZYNIOWY CHŁONNY Układ naczyniowy chłonny służy do odprowadzania – chłonki z wszelkich przestrzeni chłonnych do wnętrza układu żylnego, a w szczególności do żyły czczej przedniej, w bezpośrednim sąsiedztwie ujścia do niej pnia dwujarzmowego. W ten sposób układ chłonny, szeroko rozpowszechniony wśród wszystkich kręgowców, może być uważany za pewnego rodzaju uzupełnienie układu żylnego. Z powyższego określenia bynajmniej nie wynika, byśmy już obecnie mogli mieć wyraźny pogląd na istotę układu chłonnego. W rzeczywistości pomimo licznych prac z tego zakresu, w których udział anatomów polskich (H. Hoyer i jego uczniowie) zaznacza się wybitnie, układ chłonny stanowi jeden z tych działów anatomii kręgowców, który może w przyszłości okazać wiele niespodzianek. Read more „UKLAD NACZYNIOWY CHLONNY”

Pertuzumab z trastuzumabem i docetaksel w leczeniu przerzutowego raka piersi AD 9

Zdarzenia niepożądane (każdy stopień) biegunki, wysypki, stanu zapalnego błony śluzowej, neutropenii z gorączką i suchej skóry zgłaszano częściej w grupie leczonej pertuzumabem niż w grupie kontrolnej. Zdarzenia miały głównie stopień 1. lub 2. i występowały w okresie jednoczesnego podawania docetakselu. Read more „Pertuzumab z trastuzumabem i docetaksel w leczeniu przerzutowego raka piersi AD 9”

Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile ad 9

Najczęstsze śmiertelne zdarzenia niepożądane dotyczyły zakażeń i inwazji, które wystąpiły u 11 uczestników (1%) w grupie Actoxumab-bezlotoksumab, 11 uczestników (1%) w grupie bezlotoksumabu, 11 (5%) uczestników grupy Actoxumab i 25 uczestników (3%) w grupie placebo; kolejnym najczęstszym typem śmiertelnego zdarzenia niepożądanego były zaburzenia serca, które wystąpiły odpowiednio u 8 (1%), 14 (2%), 2 (1%) i 12 (2%) uczestników (Tabela S11 w dodatkowym dodatku ). Po leczeniu bezlotokumabem lub actoxumab-bezlotoksumabem nie wykryto żadnych wiążących ani neutralizujących przeciwciał przeciw bezlipoksumabowi (patrz Dodatek Aneks). Dyskusja
Wyniki MODIFY I i MODIFY II, oddzielnie i łącznie, pokazują, że wśród pacjentów otrzymujących antybiotykoterapię standardową w pierwotnej lub nawracającej infekcji C. difficile, bezlotoksumab był związany ze znacznie mniejszą częstością nawracających infekcji niż placebo. Zarówno częstość nawracających infekcji, jak i bezwzględne różnice w częstości nawrotów infekcji wśród badanych grup były zgodne między dwoma badaniami. Read more „Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile ad 9”

Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile ad 10

Wskaźniki zdarzeń niepożądanych były generalnie zgodne z oczekiwaniami, biorąc pod uwagę ciężkość choroby, wyjściowe współistniejące warunki oraz wiek uczestników. Przyczyny, w których stwierdzono większą liczbę zgonów i poważnych zdarzeń niepożądanych w grupie przyjmującej Actoxumab, są niejasne. Stany związane ze śmiercią w tej grupie (w tym sepsa, która występowała u około 25% tych, którzy zginęli) występowały również w innych grupach. Wskaźniki zgonu i ciężkich zdarzeń niepożądanych w grupie przyjmującej actoxumab-bezlotoksumab były podobne do tych w grupie placebo i bezlotoksumabu. Ze względu na zaawansowany wiek i współistniejące schorzenia uczestników, którzy zmarli, nie można było ustalić lub wykluczyć związku przyczynowego między leczeniem Actoxumabem a śmiercią. Read more „Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile ad 10”

Ustekinumab jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w chorobie Leśniowskiego-Crohna ad 11

W badaniu UNITI-2 większość pacjentów nie otrzymała antagonisty TNF, a mediana wyjściowego wyniku CDAI była podobna do tej opisanej w poprzednich badaniach indukcyjnych w populacjach, u których konwencjonalna terapia zakończyła się niepowodzeniem lub wystąpiły niedopuszczalne skutki uboczne.16,17 Pobudliwość wywołano w 8. tygodniu u 20,9% pacjentów otrzymujących schemat 6 mg ustekinumabu na kilogram w badaniu UNITI-1. Wyższe wskaźniki bezwzględnej odpowiedzi i remisji obserwowano w badaniu UNITI-2, prawdopodobnie z powodu mniej uporczywej choroby i stosunkowo krótszego czasu leczenia u pacjentów, u których tylko konwencjonalna terapia zakończyła się niepowodzeniem. Korzyści ze stosowania ustekinumabu w indukowaniu odpowiedzi obserwowano już w 3. tygodniu. Read more „Ustekinumab jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w chorobie Leśniowskiego-Crohna ad 11”

Więcej o nietypowych złamaniach rozrostu kości udowej

Rentgen ukazujący złamanie podkrętarzowe w połączeniu z typową reakcją na stres korowy. Nasze doświadczenie było bardzo podobne do tego opisanego przez Lenarta i in. (Wydanie z 20 marca) w swoim raporcie dotyczącym atypowych złamań trzonu kości udowej. Złamania te mają charakterystyczny wzór i najprawdopodobniej stanowią zakończenie złamania naprężeniowego (ryc. 1). Read more „Więcej o nietypowych złamaniach rozrostu kości udowej”

Stentowanie tętnicy szyjnej a endarterektomia

Gurm i współpracownicy (wydanie 10 kwietnia) doszli do wniosku, że stentowanie tętnicy szyjnej nie jest gorsze od endarterektomii tętnicy szyjnej u pacjentów wysokiego ryzyka. Ten wniosek może wprowadzać w błąd. Po pierwsze, pacjenci byli na wysokim ryzyku nie na udar, ale na chirurgię. Po drugie, w przypadku braku kontroli najlepszą strategią mogłaby być wyłącznie terapia medyczna. Zbiorcza analiza bezobjawowego badania tętnic szyjnych [2] oraz bezobjawowej próby tętnic szyjnych [3] pokazuje, że u pacjentów z bezobjawowym zwężeniem tętnicy szyjnej (71% pacjentów losowo przydzielonych do grupy badawczej w trakcie stentowania i angioplastyki z ochroną u pacjentów z wysokim ryzykiem w przypadku endarterektomii [ SAPPHIRE]), którzy nie przeszli natychmiastowej operacji, ryzyko po średnim okresie obserwacji wynoszącym 3,16 roku wynosiło 8,6% w przypadku każdego udaru i 14,3% w przypadku dowolnej przyczyny zgonu, które są podobne do ryzyka obserwowanego w grupie stosującej stentowanie. Read more „Stentowanie tętnicy szyjnej a endarterektomia”