Pertuzumab z trastuzumabem i docetaksel w leczeniu przerzutowego raka piersi AD 8

Częstość neutropenii z gorączką i biegunką stopnia 3 lub gorszego była większa o co najmniej 2 punkty procentowe w grupie leczonej pertuzumabem niż w grupie kontrolnej. Częstość neutropenii z gorączką w stopniu 3 lub wyższym wśród pacjentów z Azji wynosiła 12% w grupie kontrolnej i 26% w grupie pertuzumabu; we wszystkich innych regionach geograficznych częstość występowania wynosiła w obu grupach 10% lub mniej. Dysfunkcja skurczowa lewej komory (każdy stopień) była częściej zgłaszana w grupie kontrolnej niż w grupie leczonej pertuzumabem (8,3% vs. 4,4%). Dysfunkcje skurczowe lewej komory o stopniu 3 lub wyższym odnotowano u 2,8% pacjentów w grupie kontrolnej iu 1,2% pacjentów w grupie leczonej pertuzumabem. Wśród pacjentów, u których frakcja wyrzutowa lewej komory była oceniana po ocenie wyjściowej, 6,6% w grupie kontrolnej i 3,8% w grupie z pertuzumabem wykazywało spadek o 10 punktów procentowych lub więcej w stosunku do wartości wyjściowych, w wyniku czego frakcja wyrzutowa lewej komory była mniejsza niż 50%.
W populacji bezpiecznej większość zgonów, które wystąpiły przypisano progresji choroby: 81 zgonów w grupie kontrolnej (20,4% pacjentów w grupie kontrolnej bezpieczeństwa populacji) i 57 zgonów w grupie pertuzumabu (14,0 % pacjentów z populacją bezpieczeństwa w grupie pertuzumabu). Liczba i przyczyny zgonów innych niż zgony z postępu choroby były zasadniczo zrównoważone pomiędzy obiema grupami, a podobna liczba pacjentów zmarła w wyniku zdarzeń niepożądanych (10 [2,5%] w grupie kontrolnej i 8 [2,0%] w grupie kontrolnej; grupa pertuzumabu); infekcje były najczęstszą przyczyną zgonu z powodu zdarzeń niepożądanych.
Dyskusja
Stwierdziliśmy, że połączenie monoklonalnych przeciwciał anty-HER2 pertuzumab i trastuzumabu z docetakselem w terapii pierwszego rzutu przedłuża czas przeżycia wolnego od progresji u pacjentów z przerzutowym rakiem piersi HER2-dodatnim. Leczenie pertuzumabem z trastuzumabem i docetakselem, w porównaniu z placebo z trastuzumabem i docetakselem, spowodowało istotne zmniejszenie ryzyka progresji lub śmierci (współczynnik ryzyka 0,62) oraz wzrost o 6,1 miesiąca mediany czasu przeżycia wolnego od progresji. Dane dotyczące przeżycia nie są jeszcze dojrzałe, ponieważ pośrednia analiza całkowitego przeżycia została przeprowadzona po wystąpieniu 165 zdarzeń (43% z góry określonej liczby zdarzeń do ostatecznej analizy). Chociaż istnieje silna tendencja do przedłużonego czasu przeżycia z pertuzumabem i trastuzumabem plus docetakselem, wynik jest wstępny, ponieważ nie przekroczył granicy zatrzymania O Brien-Fleminga. Ostateczna analiza całkowitego przeżycia jest oparta na zdarzeniach i szacuje się, że zostanie wykonana pod koniec 2013 roku. Aby umieścić wyniki w perspektywie, mediana przeżycia wolnego od progresji w grupie kontrolnej w naszym badaniu (12,4 miesiąca) była podobna do tej u HER2 -pozytywni pacjenci z przerzutowym rakiem piersi w dwóch innych randomizowanych badaniach, którzy byli leczeni kombinacją trastuzumabu i docetakselu (11,7 miesięcy4 i 11,1 miesięcy23).
Leczenie skojarzone z pertuzumabem nie zwiększyło częstości występowania objawowych lub bezobjawowych zaburzeń czynności serca
[przypisy: psycholog warszawa, autyzm, promocja zdrowia w pracy ]

Powiązane tematy z artykułem: autyzm promocja zdrowia w pracy psycholog warszawa