Pertuzumab z trastuzumabem i docetaksel w leczeniu przerzutowego raka piersi AD 5

Przy dużej liczbie zgonów szacujemy, że badanie będzie miało 80% mocy do wykrycia 33% poprawy ogólnego czasu przeżycia w grupie pertuzumabu. Analizy dotyczące przeżycia wolnego od progresji, przeżycia całkowitego i odsetka obiektywnych odpowiedzi przeprowadzono w populacji, która miała zamiar leczyć (wszyscy pacjenci poddani randomizacji). Test log-rank, z warstwą według wcześniejszego statusu leczenia i regionu, zastosowano do porównania niezależnie ocenionego przeżycia wolnego od progresji między dwiema grupami. Podejście Kaplana-Meiera zastosowano do oceny mediany niezależnie ocenianej przeżycia wolnego od progresji w każdej grupie. Do oszacowania współczynnika ryzyka i 95% przedziału ufności zastosowano model proporcjonalnych hazardów Coxa, z warstwowaniem według wcześniejszego stanu leczenia i regionu. Dokonano analizy wcześniejszych ocen niezależnego przeżycia bez progresji, aby określić spójność efektu leczenia zgodnie z kluczową charakterystyką wyjściową. Przeżycie wolne od progresji, oceniane przez badacza i przeżycie całkowite, analizowano tymi samymi metodami, które zastosowano do analizy niezależnego przeżycia wolnego od progresji. Obiektywny wskaźnik odpowiedzi analizowano na podstawie danych od pacjentów, którzy niezależnie ocenili mierzalną chorobę na początku badania i porównano je między grupami za pomocą testu Mantela-Haenszela, z warstwowaniem według wcześniejszego statusu leczenia i regionu. Działania niepożądane oceniano opisowo w populacji bezpieczeństwa (wszyscy pacjenci, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę badanego leku).
Wyniki
Badana populacja
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka wyjściowa populacji z zamierzoną leczeniem. W okresie od lutego 2008 r. Do lipca 2010 r. Ogółem 808 pacjentów zapisało się do 204 ośrodków w 25 krajach; 406 losowo przydzielono do placebo plus trastuzumab plus docetaksel (grupa kontrolna), a 402 do pertuzumabu plus trastuzumab plus docetaksel (grupa pertuzumabu) (ryc. w dodatkowym dodatku, dostępne na stronie internetowej). Data odbioru danych została ustalona na 13 maja 2011 r. Wyjściowa charakterystyka pacjentów była podobna w obu grupach (tabela 1).
Przeżycie bez progresji
Ryc. 1. Ryc. 1. Przeżycie bez progresji, zgodnie z oceną w niezależnym narzędziu do przeglądu. Panel A pokazuje szacunki Kaplana-Meiera dotyczące przeżycia wolnego od progresji w populacji, która ma zamiar leczyć, stratyfikowane według wcześniejszego leczenia i regionu. Mediana czasu przeżycia bez progresji była większa o 6,1 miesiąca w grupie leczonej pertuzumabem (pertuzumab i trastuzumab plus docetaksel) niż w grupie kontrolnej (placebo plus trastuzumab plus docetaksel)
[patrz też: stenty powikłania, ceftriakson, hartmann opatrunki ]

Powiązane tematy z artykułem: ceftriakson hartmann opatrunki stenty powikłania