Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile cd

Uczestnicy, którzy otrzymywali doustną wankomycynę lub fidaksomycynę mogli również otrzymywać dożylny metronidazol. Infekcję C. difficile zdefiniowano jako biegunkę (.3 nieregularne ruchy jelit [typy 5 do 7 w skali stolca Bristol 18] w ciągu 24 godzin) z wynikiem testu kału, który był dodatni dla toksycznego C. difficile. Metody diagnostyczne obejmowały testy cytotoksyczności, hodowlę z wykrywaniem toksyny lub typowaniem szczepu i komercyjne testy, które wykrywają (przynajmniej) toksynę B lub jej gen (patrz Dodatek dodatkowy, dostępny w). Read more „Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile cd”

Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile ad

Bierna lub czynna immunizacja przeciwko toksynom A i B C. difficile jest ochronna u zwierząt, które są prowokowane toksykogennym C. difficile, 7-9, co podkreśla kluczowe znaczenie toksyn w wywoływaniu objawów infekcji C. difficile. Względne znaczenie biologiczne toksyn A i B w zakażeniu C. Read more „Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile ad”

Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile

Clostridium difficile jest najczęstszą przyczyną zakaźnej biegunki u hospitalizowanych pacjentów. Nawroty są powszechne po antybiotykoterapii. Actoxumab i bezlotoxumab są ludzkimi przeciwciałami monoklonalnymi przeciwko toksynom A i B C. difficile. Metody
Przeprowadziliśmy dwie podwójnie ślepe, randomizowane, kontrolowane placebo, badania III fazy, MODIFY I i MODIFY II, z udziałem 2655 dorosłych otrzymujących doustne antybiotyki do standardowego leczenia pierwotnego lub nawracającego zakażenia C. Read more „Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile”

Pertuzumab z trastuzumabem i docetaksel w leczeniu przerzutowego raka piersi AD 9

Zdarzenia niepożądane (każdy stopień) biegunki, wysypki, stanu zapalnego błony śluzowej, neutropenii z gorączką i suchej skóry zgłaszano częściej w grupie leczonej pertuzumabem niż w grupie kontrolnej. Zdarzenia miały głównie stopień 1. lub 2. i występowały w okresie jednoczesnego podawania docetakselu. Read more „Pertuzumab z trastuzumabem i docetaksel w leczeniu przerzutowego raka piersi AD 9”

Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile ad 9

Najczęstsze śmiertelne zdarzenia niepożądane dotyczyły zakażeń i inwazji, które wystąpiły u 11 uczestników (1%) w grupie Actoxumab-bezlotoksumab, 11 uczestników (1%) w grupie bezlotoksumabu, 11 (5%) uczestników grupy Actoxumab i 25 uczestników (3%) w grupie placebo; kolejnym najczęstszym typem śmiertelnego zdarzenia niepożądanego były zaburzenia serca, które wystąpiły odpowiednio u 8 (1%), 14 (2%), 2 (1%) i 12 (2%) uczestników (Tabela S11 w dodatkowym dodatku ). Po leczeniu bezlotokumabem lub actoxumab-bezlotoksumabem nie wykryto żadnych wiążących ani neutralizujących przeciwciał przeciw bezlipoksumabowi (patrz Dodatek Aneks). Dyskusja
Wyniki MODIFY I i MODIFY II, oddzielnie i łącznie, pokazują, że wśród pacjentów otrzymujących antybiotykoterapię standardową w pierwotnej lub nawracającej infekcji C. difficile, bezlotoksumab był związany ze znacznie mniejszą częstością nawracających infekcji niż placebo. Zarówno częstość nawracających infekcji, jak i bezwzględne różnice w częstości nawrotów infekcji wśród badanych grup były zgodne między dwoma badaniami. Read more „Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile ad 9”

Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile ad 8

Porównując uczestników ze względu na status hospitalizacji, antybiotykoterapię standardową oraz region geograficzny, różnice w częstości nawrotów infekcji były spójne z tymi obserwowanymi ogólnie (ryc. 3). W szczególności wybór standardowego antybiotyku (metronidazol, wankomycyna lub fidaksomycyna) nie wywierał zauważalnego wpływu na skuteczność bezlotoksumabu (patrz Dodatek dodatkowy). Trwałe wyleczenie i nawrót biegunki
W MODIFY I, trwałe leczenie zostało osiągnięte u 60% uczestników (232 z 386) w grupie bezlotoksumabu iu 59% uczestników (225 z 383) w grupie actoxumab-bezlotoksumab, w porównaniu z 55% uczestników (218 z 395) w grupie placebo (różnica między bezlotoksumabem i placebo, 4,8 punktu procentowego, 95% CI, -2,1 do 11,7, różnica między actoxumab-bezlotoksumabem i placebo, 3,5 punktu procentowego, 95% CI, -3,5 do 10,4) . W projekcie MODIFY II długotrwałe wyleczenie uzyskano u 67% (264 z 395) pacjentów otrzymujących bezotoksoksab iu 57% (224 z 390) pacjentów otrzymujących Actoxumab-bezlotoksumab, w porównaniu z 52% (197 z 378) pacjentów otrzymujących placebo (różnica pomiędzy bezlotoksumab i placebo, 14,6 punktów procentowych, 95% CI, 7,7 do 21,4, P <0,001, różnica między actoxumab-bezlotoksumabem i placebo, 5,2 punktów procentowych, 95% CI, -1,8 do 12,2). Read more „Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile ad 8”

Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile ad 7

Dane od uczestników, którzy nie mieli wstępnego klinicznego wyleczenia, zostały poddane prawidłowemu ocenzurowaniu w dniu (dzień infuzji). Dane od uczestników, którzy ukończyli 12-tygodniowy okres badania bez udokumentowanej nawracającej infekcji, zostały poddane cenzurze w dniu ostatniego ukończonego liczenia stolca. W przypadku uczestników, którzy przerwali leczenie przed nawracającą infekcją, czas do zdarzenia został uznany za prawidłowo wyceniony w dniu ostatniego zapisu stolca. Wstawka pokazuje te same dane na rozszerzonej osi y. Rozkład czasu na nawracające zakażenie według grupy badanej przedstawiono na rycinie 2. Read more „Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile ad 7”

Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile ad 6

Wartości P obliczono metodą Miettinena i Nurminena, z warstwowaniem według próby, standardowej terapii i stanu hospitalizacji. W obu badaniach procent uczestników zmodyfikowanej populacji, którzy mieli nawracającą infekcję (ryc. 1) był znacząco niższy w grupie bezlotoksumabu niż w grupie placebo (MODIFIA I: 17% [67 z 386] vs. 28% [109 z 395], skorygowana różnica, -10,1 punktu procentowego, 95% CI, -15,9 do -4,3, P <0,001, MODIFIA II: 16% [62 z 395] vs 26% [97 z 378]; skorygowana różnica, -9.9 punktów procentowych, 95% CI, -15,5 do -4,3, P <0,001) i była znacząco niższa w grupie przyjmującej actoxumab-bezlotoksumab niż w grupie placebo (MODIFIA I: 16% [61 z 383] vs. 28% [109 z 395], skorygowana różnica, -11,6 punktu procentowego, 95% CI, -17,4 do -5,9, MODIFIA II: 15% [58 z 390] vs 26% [97 z 378], skorygowana różnica, – 10,7 punktów procentowych, 95% CI, -16,4 do -5,1, oba P <0,001). Read more „Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile ad 6”

Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile ad 5

Łączenie danych ułatwiło również analizę efektów leczenia u ważnych wstępnie zdefiniowanych podgrup osób, u których występowało wysokie ryzyko nawrotu zakażenia C. difficile lub niekorzystnych wyników związanych z zakażeniem C. difficile. Dodatkowe szczegóły dotyczące metod statystycznych, w tym analiz wrażliwości i podejścia do postępowania z brakującymi danymi, podano w Dodatku uzupełniającym. Wyniki
Badana populacja
Spośród 2655 uczestników, którzy zostali poddani randomizacji w próbach, 2580 (97%) było leczonych, a 2559 (96%) zostało włączonych do zmodyfikowanej populacji zamierzonej (patrz: S2 w Dodatku uzupełniającym). Read more „Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile ad 5”

Ustekinumab jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w chorobie Leśniowskiego-Crohna czesc 4

Wyniki przedstawiono tutaj dla następujących innych zdefiniowanych wcześniej wtórnych punktów końcowych: remisji klinicznej w 44. tygodniu w podgrupie pacjentów, u których nie powiodło się leczenie konwencjonalne (populacja UNITI-2), zmiana wyniku CDAI do 44 tygodnia, zmiana poziomu CRP do 44 tygodnia i zmiana poziomu kalprotektyny w kale w 44. tygodniu. W przypadku badań indukcyjnych i podtrzymujących pacjenci z niewydolnością leczenia (tj. Ci, którzy przeszli operację związaną z chorobą Leśniowskiego-Crohna, zakazali zmian w stosowaniu współistniejących leków na chorobę Leśniowskiego-Crohna lub zaczęli przyjmować zabronione leki towarzyszące) lub których dane były niewystarczające do obliczania wyników CDAI (tj. Read more „Ustekinumab jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w chorobie Leśniowskiego-Crohna czesc 4”