Pertuzumab z trastuzumabem i docetaksel w leczeniu przerzutowego raka piersi AD 2

Badanie przeprowadzono w pełnej zgodzie z wytycznymi Dobrej Praktyki Klinicznej i Deklaracją Helsińską. Pisemną świadomą zgodę uzyskano od każdego uczestnika. Zatwierdzenie protokołu i wszelkich modyfikacji uzyskano od niezależnego komitetu etyki dla każdej uczestniczącej strony. Pacjenci zostali losowo przydzieleni, w stosunku 1: 1, do otrzymywania placebo plus trastuzumab (Herceptin, F. Read more „Pertuzumab z trastuzumabem i docetaksel w leczeniu przerzutowego raka piersi AD 2”

Ewolucja rozgałęzień ujawniona przez sekwencjonowanie Multiregion AD 10

Spośród wszystkich mutacji somatycznych stwierdzonych w sekwencjonowaniu wieloregionowym, 63 do 69% było heterogenicznych, a zatem nie wykrywalnych w każdym zsekwencjonowanym regionie. We wszystkich guzach stwierdzono heterogenne wzorce nierównowagi alleli, a heterogenność ploidów stwierdzono w dwóch nowotworach. Dlatego odkryliśmy, że pojedynczy egzemplarz z biopsją guza ujawnia mniejszość genetycznych aberracji (w tym mutacji, nierównowagi alleli i ploidii) obecnych w całym guzie. Próbki z biopsji guza przed leczeniem z Pacjenta miały rozgałęzione profile mutacji, które były niemal identyczne z wykrytymi po ekspozycji na ewerolimus. Read more „Ewolucja rozgałęzień ujawniona przez sekwencjonowanie Multiregion AD 10”

Ewolucja rozgałęzień ujawniona przez sekwencjonowanie Multiregion AD 9

Tylko 37% mutacji somatycznych zidentyfikowanych w próbce do nefrektomii było wszechobecnie wykrywalnych we wszystkich regionach (31%, jeśli uwzględniono przerzuty, które poddano biopsji w momencie progresji). Długotrwała ekspozycja na ewerolimus nie wiązała się ze wzrostem liczby niesynonimicznych mutacji w przerzutach do wątroby, w porównaniu z próbkami do biopsji nefrektomii (ryc. 9 w dodatkowym dodatku), co dodatkowo wskazuje, że ewerolimus nie zwiększa obciążenia mutacyjnego. Nie stwierdzono dowodów na występowanie heterogeniczności w obrębie ploidii w guzie pierwotnym od Pacjenta 2 (ryc. Read more „Ewolucja rozgałęzień ujawniona przez sekwencjonowanie Multiregion AD 9”

Ewolucja rozgałęzień ujawniona przez sekwencjonowanie Multiregion AD 8

Prognostyczne sygnatury ekspresji genów mogą nieprawidłowo przewidywać wyniki, jeśli są oceniane z pojedynczego regionu heterogennego guza. Genetyczna heterogeniczność w trzech kolejnych guzach
Aby ustalić, czy heterogeniczność w obrębie nosa była obecna w kolejnych raków o jasnokomórkowym raku z badania E-PREDICT, przeprowadziliśmy sekwencjonowanie wieliregionowe exome na guzie pierwotnym i przerzuty z Pacjenta 2 i ploidii oraz profilowanie alleliczno-nierównowagi na pierwotnych guzach od Pacjentów 2, 3 i 4. Obrazowanie CT nie wykazało zmian w wymiarach guza podczas 6 tygodni leczenia ewerolimusem.
Rycina 4. Read more „Ewolucja rozgałęzień ujawniona przez sekwencjonowanie Multiregion AD 8”

Pertuzumab z trastuzumabem i docetaksel w leczeniu przerzutowego raka piersi AD 8

Częstość neutropenii z gorączką i biegunką stopnia 3 lub gorszego była większa o co najmniej 2 punkty procentowe w grupie leczonej pertuzumabem niż w grupie kontrolnej. Częstość neutropenii z gorączką w stopniu 3 lub wyższym wśród pacjentów z Azji wynosiła 12% w grupie kontrolnej i 26% w grupie pertuzumabu; we wszystkich innych regionach geograficznych częstość występowania wynosiła w obu grupach 10% lub mniej. Dysfunkcja skurczowa lewej komory (każdy stopień) była częściej zgłaszana w grupie kontrolnej niż w grupie leczonej pertuzumabem (8,3% vs. 4,4%). Read more „Pertuzumab z trastuzumabem i docetaksel w leczeniu przerzutowego raka piersi AD 8”

Pertuzumab z trastuzumabem i docetaksel w leczeniu przerzutowego raka piersi AD 7

Więcej zgonów wystąpiło w grupie kontrolnej niż w grupie pertuzumabu (96 [23,6%] vs. 69 [17,2%]). Współczynnik hazardu wynosił 0,64 (95% CI, 0,47 do 0,88, P = 0,005), który nie spełniał granicy zatrzymania O Brien-Fleming funkcji wydawania Lan-DeMets alpha dla tej tymczasowej analizy całkowitego czasu przeżycia (współczynnik ryzyka, .0,603; P.0,0012) i dlatego nie było istotne. Jednak dane wykazały silny trend w kierunku korzyści przeżycia z terapią pertuzumabem-trastuzumabem-docetakselem. Read more „Pertuzumab z trastuzumabem i docetaksel w leczeniu przerzutowego raka piersi AD 7”

Pertuzumab z trastuzumabem i docetaksel w leczeniu przerzutowego raka piersi AD 6

Współczynnik hazardu dla kategorii nieznanego statusu receptora estrogenowego (ER) i receptora progesteronowego (PgR) nie był wymierny, ze względu na niewielką liczbę pacjentów w grupie. FISH oznacza fluorescencyjną hybrydyzację in situ i immunohistochemię IHC. Leczenie pertuzumabem z trastuzumabem i docetakselem, w porównaniu z placebo z trastuzumabem i docetakselem, znacząco poprawiło niezależnie oceniane przeżycie wolne od progresji, z pacjentami stratyfikowanymi zgodnie z wcześniejszym stanem leczenia i regionem. Mediana niezależnie oceniona przeżycia wolnego od progresji była przedłużona o 6,1 miesiąca, z 12,4 miesiąca w grupie kontrolnej do 18,5 miesiąca w grupie z pertuzumabem (współczynnik ryzyka progresji lub zgonu, 0,62, 95% przedział ufności [CI], 0,51 do 0,75; P <0,001) (rysunek 1A). Read more „Pertuzumab z trastuzumabem i docetaksel w leczeniu przerzutowego raka piersi AD 6”

Pertuzumab z trastuzumabem i docetaksel w leczeniu przerzutowego raka piersi AD 5

Przy dużej liczbie zgonów szacujemy, że badanie będzie miało 80% mocy do wykrycia 33% poprawy ogólnego czasu przeżycia w grupie pertuzumabu. Analizy dotyczące przeżycia wolnego od progresji, przeżycia całkowitego i odsetka obiektywnych odpowiedzi przeprowadzono w populacji, która miała zamiar leczyć (wszyscy pacjenci poddani randomizacji). Test log-rank, z warstwą według wcześniejszego statusu leczenia i regionu, zastosowano do porównania niezależnie ocenionego przeżycia wolnego od progresji między dwiema grupami. Podejście Kaplana-Meiera zastosowano do oceny mediany niezależnie ocenianej przeżycia wolnego od progresji w każdej grupie. Read more „Pertuzumab z trastuzumabem i docetaksel w leczeniu przerzutowego raka piersi AD 5”

Pertuzumab z trastuzumabem i docetaksel w leczeniu przerzutowego raka piersi AD 4

W przypadku przerwania chemioterapii z powodu działania toksycznego, terapię przeciwciałem kontynuowano do czasu progresji choroby, rozwoju niedopuszczalnych efektów toksycznych lub wycofania zgody. Wszystkie leki podano dożylnie. Oceny
Rutynowe oceny nowotworów, w oparciu o RECIST, były przeprowadzane co 9 tygodni przez badacza i personel niezależnego ośrodka oceny; oceny te były wykonywane do czasu niezależnie ocenianej progresji choroby lub zgonu. Decyzje dotyczące leczenia zostały podjęte przez badacza, wyłącznie na podstawie oceny progresji choroby przez badacza. Read more „Pertuzumab z trastuzumabem i docetaksel w leczeniu przerzutowego raka piersi AD 4”

Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile czesc 4

Początkowe leczenie kliniczne (zdefiniowane jako brak biegunki przez 2 kolejne dni po zakończeniu standardowej antybiotykoterapii podawanej przez .16 dni) było punktem rozpoznawczym. Wtórne analizy obejmowały częstość nawracających zakażeń C. difficile w podgrupie uczestników zmodyfikowanej populacji, którzy mieli początkowe leczenie kliniczne, a także w wcześniej określonych podgrupach uczestników z czynnikami ryzyka nawrotu zakażenia C. difficile lub w odniesieniu do działań niepożądanych związanych z zakażeniem C. difficile: w wieku 65 lat lub starszych, 20,21 w wywiadzie z zakażeniem C. Read more „Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile czesc 4”