Radykalna prostatektomia a obserwacja w przypadku miejscowego raka prostaty AD 9

Najczęstszym powikłaniem jest infekcja ran u 4,3% mężczyzn=. Powikłania występujące u ponad 2% mężczyzn obejmowały zakażenie układu moczowego, naprawę chirurgiczną, krwawienie wymagające transfuzji i cewnikowanie dróg moczowych ponad 30 dni po operacji. Po 2 latach od pacjentów zgłaszających nietrzymanie moczu i zaburzenia erekcji, ale nie dysfunkcje jelit, były znacznie częstsze wśród mężczyzn, którzy zostali losowo przydzieleni do radykalnej prostatektomii niż wśród losowo przydzielonych do obserwacji (Tabela 2). Dyskusja
Wśród mężczyzn z klinicznie umiejscowionym rakiem gruczołu krokowego, którzy zostali zdiagnozowani po testach PSA, nasze badanie wykazało, że radykalna prostatektomia nie zmniejszyła umieralności z powodu wszystkich przyczyn ani raka prostaty, w porównaniu z obserwacją, przez co najmniej 12 lat obserwacji. Read more „Radykalna prostatektomia a obserwacja w przypadku miejscowego raka prostaty AD 9”

Cewa rdzeniowa

Cewa rdzeniowa stanowi zaczątek, z którego rozwinie się w przyszłości – mózgowie(encephalon) na przedzie, a –rdzeń kręgowy (medulla spinalis) w tyle. W miejscu oderwania się cewy rdzeniowej od ektodermy powierzchownej część komórek wędruje ha boki cewy, tworząc tam po każdej stronie-listewkę zwojową. Część komórek listewki tworzy na miejscu zawiązki ułożonych odcinkowo – zwojów rdzeniowych, inne zaś wędrują w kierunku brzusznym, pod strunę grzbietową, dając początek zwojom współczulnym podkręgowym i obwodowym i wreszcie część komórek wyróżnicowuje się w postaci zaczątka – istoty rdzennej nadnercza. Powracając do opisu cewy rdzeniowej należy zaznaczyć, że początkowo posiada ona ściany nader cienkie i bardzo obszerne światło, które już obecnie możemy nazwać-przewodem ośrodkowym. Jedyna warstwa komórek cylindrycznych, tworząca ścianę cewy, przekształca się, wskutek licznych podziałów, w nabłonek wielowarstwowy, wywołujący oczywiście zgrubienie ścian i przewężenie światła przewodu ośrodkowego. Read more „Cewa rdzeniowa”

Ewolucja rozgałęzień ujawniona przez sekwencjonowanie Multiregion AD 7

Regiony zawierające mTOR typu dzikiego nie miały barwienia fosfo-S6 i fosfo-4EBP w komórkach nowotworowych. Panel B pokazuje immunoblotting komórek Caki1 (pochodzących z ludzkiego raka nerkowokomórkowego), które przejściowo transfekowano samym wektorem z białkiem zielonej fluorescencji (GFP), GFP-mTOR (typ dziki) lub GFP-mTOR (L2431P) z i bez głodu w surowicy. Panel C pokazuje hierarchiczne grupowanie próbek na podstawie genów sygnatur prognostycznych dwóch podgrup molekularnych: jasnych komórek A (ccA), które wskazują dobre rokowanie, oraz jasnych komórek B (ccB), co wskazuje na złe prognozy. Miejsca przerzutowe (M2a i M2b) i miejsce R4 pierwotnego nowotworu segregowały się razem, wzbogacone o geny w podgrupie z czystych komórek A, w przeciwieństwie do pozostałych regionów nowotworowych, które zostały wzbogacone w podgrupę z czystych komórek B, pokazując ten gen. Read more „Ewolucja rozgałęzień ujawniona przez sekwencjonowanie Multiregion AD 7”

Ewolucja rozgałęzień ujawniona przez sekwencjonowanie Multiregion AD 6

Obszary guza poddano detekcji allelicznej i braku arytmii na podstawie macierzy SNP w celu identyfikacji aberracji chromosomowych. Próbki pierwotnego guza z przerzutami i przerzuty zostały wykluczone z powodu niedostatecznego DNA, a R1, R3 i R5 nie spełniały kontroli jakości. Skrawki nierównowagi alleli na chromosomie 3p były jedynymi wszechobecnymi nieprawidłowościami (ryc. 5A w dodatkowym dodatku). Read more „Ewolucja rozgałęzień ujawniona przez sekwencjonowanie Multiregion AD 6”