Nieinwazyjna wentylacja w ostrym kardiogennym obrzęku płuc ad 7

Jednak w poszczególnych badaniach stosowano małe grupy terapeutyczne, które mieściły się w zakresie od 9 do 65 pacjentów, z odsetkiem rekrutacji wynoszącym jedynie 10 do 30% (w porównaniu z 62% pacjentów przydzielonych do leczenia w badaniu 3CPO). W metaanalizach łączna liczba zdarzeń końcowych była poniżej zalecanego progu 200,25, co ogranicza możliwość generalizacji wyników. Istnieją obawy dotyczące zgłaszania, publikowania i stronniczości w rekrutacji w poszczególnych opublikowanych badaniach, które zostaną uzupełnione analizami zbiorczymi. Rozbieżność między wynikami naszej dużej, randomizowanej, kontrolowanej próby i poprzednio zebranymi danymi nie jest unikalna, a ograniczenia metaanaliz zostały dobrze udokumentowane. [26] Wskaźnik umieralności w naszej próbie był wyższy niż wskaźniki odnotowane w danych rejestracyjnych dotyczących pacjentów z ostrą niewydolnością serca (6,7% w badaniu IIHeart Failure Survey II27 i 4% w krajowym rejestrze ostrych niewydolności serca [ADHERE] 28), a nasi uczestnicy byli starsi od pacjentów w tych rejestrach i byli przeważnie płci żeńskiej. Te rozbieżności w śmiertelności i cechach pacjentów prawdopodobnie będą związane z różnicami w populacjach badawczych. Rejestracje ostrej niewydolności serca obejmują wszystkich pacjentów ze zdekompensowaną niewydolnością serca, a nie tylko tych z ciężkim obrzękiem płuc. Rzeczywiście, w rejestrze EuroHeart Failure tylko 16% pacjentów miało kwalifikujące rozpoznanie ostrego obrzęku płuc.
Mehta i jego koledzy przedwcześnie zakończyli swoje badanie porównując CPAP z NIPPV z powodu obaw o zwiększoną częstość zawału mięśnia sercowego w grupie NIPPV. 29 Następne badanie Bellone et al. nie powtórzył tego odkrycia i nie wykazał wpływu NIPPV na częstość zawału mięśnia sercowego.30 Systematyczny przegląd Petera i wsp. zgłaszali słabą zależność między NIPPV a wzrostem częstości zawału mięśnia sercowego [16]. Stwierdzenie to było w dużej mierze wynikiem wagi nadanej badaniu Mehta et al. w zbiorczych danych26. Badanie 3CPO nie wykazało związku między częstością zawału mięśnia sercowego a leczeniem za pomocą CPAP lub NIPPV.
Poprzednie badania wykazały, że fizjologiczna poprawa widoczna w nieinwazyjnej wentylacji powoduje zmniejszenie częstości intubacji tchawicy.11,12 Łączone dane z metaanalizy Petera i in. sugerują, że sześciu pacjentów należy leczyć za pomocą CPAP, a siedem za pomocą NIPPV, aby uniknąć intubacji i wentylacji mechanicznej u jednego pacjenta16. Natomiast w teście 3CPO nie stwierdzono korzyści nieinwazyjnej wentylacji w zmniejszaniu szybkości intubacji, co może odzwierciedlać zanotowaliśmy stosunkowo niskie tempo intubacji. Przyczyny tych niskich wskaźników w naszym badaniu są niejasne, ale mogą być związane z różnicami między naszym badaniem a innymi w populacjach pacjentów, jednoczesnymi terapiami i progami intubacji i wentylacji mechanicznej. Biorąc pod uwagę, że obecne i poprzednie próby były z konieczności otwarte, istnieje obawa o stronniczość w leczeniu w wyniku różnych progów interwencji według przydziału leczenia. Na przykład pacjenci otrzymujący standardową tlenoterapię mogą być bardziej narażeni na intubację niż ci, którzy już zyskują widoczną korzyść z nieinwazyjnej wentylacji.
Podsumowując, nieinwazyjne wspomaganie wentylacji dostarczane przez CPAP lub NIPPV bezpiecznie zapewnia wcześniejszą poprawę i ustąpienie duszności, zaburzeń oddechowych i zaburzeń metabolicznych w porównaniu ze standardową tlenoterapią Jednak te efekty nie powodują poprawy wskaźników przeżycia. Zalecamy, aby wentylacja nieinwazyjna (CPAP lub NIPPV) była traktowana jako terapia wspomagająca u pacjentów z ostrym kardiogennym obrzękiem płuc, u których występuje ciężka niewydolność oddechowa lub których stan nie ulega poprawie w przypadku leczenia farmakologicznego.
[więcej w: lysoformin, przeglądarka skierowań narodowego funduszu, program simontona ]

Powiązane tematy z artykułem: lysoformin program simontona przeglądarka skierowań narodowego funduszu