Druga cecha naczyn zylnych jest raczej bierne zachowanie sie ich w stosunku do pradu krwi

Drugą cechą naczyń żylnych jest raczej bierne zachowanie się ich w stosunku do prądu krwi oraz mniejsza ich stałość w sposobie rozmieszczenia. Ponadto jest ich więcej, aniżeli tętnic, albowiem w wielu częściach ciała jednej tętnicy towarzyszą dwie żyły siostrzane. Ściany żył są względnie cienkie i wiotkie, co zawdzięczają swemu ubóstwu w elementy sprężyste. Podział ściany na trzy warstwy, który przeprowadziliśmy dla tętnic, da się uskutecznić i dla żył, aczkolwiek granice między poszczególnymi warstwami, zwłaszcza w naczyniach drobnych, są znacznie mniej ważne. I tutaj więc rozróżniamy: – osłonkę wewn. (intima), wyposażoną od strony światła naczynia w śródbłonek (endotheiium. ), dalej –osłonkę środkową(media) i przydankę(adventitia) . Osłonkę środkową cechuje budowa łącznotkankowa o skąpej zawartości elementów mięśniowych i sprężystych. Analogiczny charakter posiada i przydanka (adrentitia), zazwycz aj niewyraźnie odgraniczona od strony osłonki środkowej. Ze względu na niskie ciśnienie, panujące w układzie żylnym, spowodowane wyczerpaniem się siły pędnej serca w obrębie układu włoskowatego, celem zapobiegania zastojowi krwi i, co gorzej, powrotowi jej w kierunku sieci włoskowatej, większość żył jest wyposażona w tzw. [patrz też: pozycjoner ortodontyczny Wrocław, pozycjoner ortodontyczny, dojrzałość szkolna dziecka ]

Powiązane tematy z artykułem: asumin skład dojrzałość szkolna dziecka pozycjoner ortodontyczny