Bezlotoksumab w zapobieganiu nawracającym zakażeniom Clostridium difficile czesc 4

Początkowe leczenie kliniczne (zdefiniowane jako brak biegunki przez 2 kolejne dni po zakończeniu standardowej antybiotykoterapii podawanej przez .16 dni) było punktem rozpoznawczym. Wtórne analizy obejmowały częstość nawracających zakażeń C. difficile w podgrupie uczestników zmodyfikowanej populacji, którzy mieli początkowe leczenie kliniczne, a także w wcześniej określonych podgrupach uczestników z czynnikami ryzyka nawrotu zakażenia C. difficile lub w odniesieniu do działań niepożądanych związanych z zakażeniem C. difficile: w wieku 65 lat lub starszych, 20,21 w wywiadzie z zakażeniem C. difficile, 3,4 z upośledzoną odpornością, 22,23 z klinicznie ciężką infekcją C. difficile (określaną jako wynik w skali Zar .2; wyniki mieszczą się w zakresie od do 8, z wyższymi wynikami wskazującymi na cięższą infekcję), 24 i zakażeniem szczepem związanym ze słabymi wynikami (szczep 027,20,25-27 078,28 lub 24429,30). Drugorzędnym punktem końcowym była szybkość przedłużonego wyleczenia (tj. Początkowe kliniczne wyleczenie wyjściowego epizodu zakażenia C. difficile i brak nawracającej infekcji przez 12 tygodni), znanego również jako globalne wyleczenie lub utrzymująca się odpowiedź kliniczna. Czas do nawrotu infekcji i częstość nawrotów biegunki (definiowana jako nowy biegunka, niezależnie od tego, czy była związana z toksykogenną C. difficile) były punktami końcowymi eksploracji. Ostateczne punkty końcowe i post hoc są wymienione w Tabeli S1 Dodatku Uzupełniającego. Analiza statystyczna
MODYFIKACJA I i MODYFIA II były niezależnymi i prawie identycznymi badaniami, z których każdy był zasilany w celu określenia skuteczności samego bezlotoksumabu lub w połączeniu z actoxumabem w zapobieganiu nawracającym zakażeniom C. difficile. MODYFIKACJA Miałem adaptacyjny projekt, w którym przerwano rejestrację w grupie Actoxumab, bezlototumumabu lub w obu przypadkach, jeśli stwierdzono istotną różnicę w częstości występowania nawracających infekcji między jedną z tych grup a grupą z actoxumab-bezlotoksumabem w międzywymiarowej analizie. . W analizie śródokresowej, która została przygotowana i poddana przeglądowi przez niezależny komitet monitorujący dane i bezpieczeństwo i obejmowała 632 uczestników zmodyfikowanej populacji, która miała zamiar leczyć (39,5% z 1600 zaplanowanych), stwierdzono, że częstość nawrotów infekcji była znacząco wyższe w grupie przyjmującej Actoxumab niż w grupie Actoxumab-bezlotoksumab (P = 0,02), a więcej zgonów i poważnych zdarzeń niepożądanych wystąpiło w grupie przyjmującej Actoxumab niż w grupie placebo. Zaprzestano rejestracji w grupie Actoxumab.
Protokoły obu badań zaprojektowano tak, aby silnie ograniczyć wskaźnik błędów typu I do 5% w pierwotnym punkcie końcowym. Strategia wielokrotności dotyczyła wielu porównań między grupami badanymi w obu próbach i wielokrotnych czasach analizy w MODIFY I (patrz protokoły). Porównania między leczeniem a placebo w odniesieniu do pierwotnego punktu końcowego przeprowadzono na dwustronnym poziomie alfa wynoszącym 0,025 w MODIFY I (ze względu na bardziej złożoną strategię wielokrotności) i na dwustronnym poziomie alfa wynoszącym 0,050 w MODIFY II. Obydwa badania miały ponad 90% mocy do wykrycia różnicy od 9 do 10 punktów procentowych w częstości nawracających infekcji, przy założeniu, że w grupie placebo wskaźnik ten wynosi 20%.
Planowana analiza połączonych danych z dwóch badań została udokumentowana w zintegrowanym planie analizy statystycznej (patrz protokół)
[podobne: gabinet psychologiczny, psychologia pracy, promocja zdrowia w pracy ]

Powiązane tematy z artykułem: gabinet psychologiczny promocja zdrowia w pracy psychologia pracy